Συλλογικό: «Στον ίσκιο του Βασιλιά»

Ο Βασιλιάς στον οποίο αναφέρεται ο τίτλος της παρούσας συλλογής διηγημάτων, όπου συμμετέχουν δεκαέξι Έλληνες συγγραφείς, είναι ο Στίβεν Κινγκ, «Στέφανος Βασιλιάς», επί το ελληνικότερον. Σύμφωνα με τον μεγάλο θαυμαστή του, τον Κυριάκο Αθανασιάδη, τον επιμελητή του τόμου, είναι ο αδιαφιλονίκητος Βασιλιάς του τρόμου και σε αυτόν είναι αφιερωμένο το βιβλίο. Ο Αθανασιάδης στον πρόλογό του πλέκει το εγκώμιο του Κινγκ, γράφοντας πως είναι ποιοτικός συγγραφέας, πως αν ήθελε θα είχε πάρει το Νομπέλ για τη λογοτεχνία ή θα διεκδικούσε χρόνο με τον χρόνο όλα τα μεγάλα λογοτεχνικά βραβεία, και πως θα ήταν ο υπ’ αριθμόν ένα πεζογράφος της Νέας Υόρκης. Διαβάζουμε: «Για να το πούμε αλλιώς: Θα είχε γράψει προ πολλού το Μεγάλο Αμερικανικό Μυθιστόρημα». Ωστόσο, παραδέχεται πως, προς το παρόν, και μέχρι να γράψει το Μεγάλο Μυθιστόρημα, ο Κινγκ είναι ένας καθ’ έξιν και κατ’ εξακολούθηση διασκεδαστής, αφού γράφει για να γεμίζουν τις ώρες τους οι πιστοί του. Πολλοί, συνεχίζει ο Αθανασιάδης, θεωρούν τον Κινγκ «ελαφρύ», καλή παρέα για μακρινά ταξίδια ή συγγραφέα της παραλίας. Και καταλήγει: «Δεν θα εμφανιστεί ποτέ ξανά όμοιός του˙ κανείς συγγραφέας δεν θα επηρεάσει ποτέ άλλοτε και δεν θα καθορίσει τόσο έντονα την παγκόσμια κουλτούρα όπως έκανε ο Κινγκ».

Εντάξει, πρόκειται για υπερβολές: όποιος αγαπάει παινεύει το αντικείμενο της αγάπης του ή μπορεί, ακόμα, να σκοτώσει για χάρη του…

Τέλος πάντων, ο Αθανασιάδης είχε πολύ καιρό στο μυαλό του την ιδέα για μια ανθολογία διηγημάτων εμπνευσμένων από τον Στίβεν Κινγκ. Η ευκαιρία του δόθηκε όταν οι εκδόσεις Κλειδάριθμος αγόρασαν τα δικαιώματα για τα βιβλία του, οπότε έθεσε την ιδέα σε εφαρμογή. Ανέθεσε σε δεκαπέντε Έλληνες πεζογράφους (μόνο δύο γυναίκες), νεότερους και μεγαλύτερης ηλικίας, να γράψουν ένα διήγημα εμπνευσμένο από τον Κινγκ, αλλά όχι αντιγραφή του Κινγκ. Έτσι, οι Ευτυχία Γιαννάκη, Κωνσταντίνος Κέλλης, Ηλίας Μαγκλίνης, Μιχάλης Μακρόπουλος, Κατερίνα Μαλακατέ, Δημήτρης Μαμαλούκας, Γιώργος Μητάς, Τζον Ντ., Βασίλης Παπαθεοδώρου, Δημοσθένης Παπαμάρκος, Νικόλας Σεβαστάκης, Δημήτρης Σωτάκης, Νίκος Φαρούπος, Θανάσης Χειμωνάς κι ο Κυριάκος Αθανασιάδης παρουσιάζουν εδώ το πόνημά τους.

Όπως συμβαίνει πάντα στις συλλογές διηγημάτων, έτσι και στην παρούσα, δεν υπάρχουν μόνο διηγήματα πολύ καλά, αλλά και απλώς καλά, μέτρια και αδιάφορα. Κάθε αναγνώστης μπορεί να τα κρίνει ανάλογα με τα γούστα του που ενδέχεται να είναι διαφορετικά, ή πολύ διαφορετικά, από τα γούστα των άλλων. Από αυτά, εμείς έχουμε ξεχωρίσει μερικά, πράγμα που σημαίνει ότι αυτά ταιριάζουν με την ιδέα που έχουμε για τη λογοτεχνία που μας αρέσει να διαβάζουμε.

Όλα τα διηγήματα έχουν το καθένα τους λογοτεχνικές αρετές (πρωτοτυπία, ευρήματα, ξαφνιάσματα, χαρακτήρες ή νοήματα), τις οποίες καλούνται να ανακαλύψουν οι φαν του είδους.

Η Ευτυχία Γιαννάκη έγραψε το διήγημα «Έλληνες θεοί», που διαδραματίζεται στη Ζυρίχη. Εκεί ο Καρλ, ένας παράξενος άντρας που ίσως έχει πολλά χρήματα, προσπαθεί να πείσει μια κοπέλα σ’ ένα κατάστημα να τον ακολουθήσει στην Ελλάδα. Μετά ο Καρλ επισκέπτεται έναν ετοιμοθάνατο καθηγητή, ο οποίος έχει ένα εξοχικό σε κάποιο ελληνικό νησί, όπου σύμφωνα με τον ίδιο έχουν πεθάνει κι έχουν ταφεί τρεις κοπέλες. Το πώς και το γιατί πέθαναν αποτελεί έκπληξη και είναι το σημαντικότερο αυτής της κάπως τολμηρής ιστορίας.

Ο Τζον Ντ. (ψευδώνυμο) τοποθετεί το διήγημα «Θέλημα θεού» κάπου στη Βοστώνη, όπου ο Τζέρι πυροβολείται και σκοτώνεται μαζί με την νταντά των παιδιών του από κάποιον άγνωστο. Στη συνέχεια εμφανίζεται ο Ρίκι, που άλλοι τον λένε Ντροπαλό και άλλοι Χαζούλη, υπάλληλος στην υπηρεσία φύλαξης χειραποσκευών στον σιδηροδρομικό σταθμό της πόλης. Όταν βρίσκεται μπροστά σε μια αναπάντεχη ευκαιρία, ο Ρίκι δεν την αφήνει να πάει χαμένη.

Ο Βασίλης Παπαθεοδώρου στο διήγημα «Προνύμφη» βάζει τον ήρωά του, τον συγγραφέα Χένρι, ο οποίος φιλοδοξεί να πάρει ένα μεγάλο λογοτεχνικό βραβείο, το Νομπέλ ή το Μπούκερ, να κοιτάει την οθόνη του υπολογιστή του και να διαπιστώνει πως έχει εξαφανιστεί το τελευταίο του μυθιστόρημα. Τι έγινε; Ποιος το έκλεψε από το αρχείο του; Κι ύστερα βλέπει πάνω στην κουζίνα του μια τεράστια κάμπια…

Ο Δημοσθένης Παπαμάρκος στο διήγημα «Είπατε τω βασιλεί» μας μεταφέρει σ’ ένα χωριό, όπου κάποιος παράξενος τύπος, ο Πάρας, κάνει δουλειές για τους συγχωριανούς του. Και μια μέρα που βγαίνει για κυνήγι αντικρίζει το σώμα ενός νεκρού άντρα, ενώ βλέπει μια παράξενη σκηνή στο πηγάδι ενός αρχοντικού με δυο γυμνές γυναίκες. Κι ύστερα εμφανίζονται μια λάμια κι ένας λύκος.

Ο Κυριάκος Αθανασιάδης αρχίζει το διήγημά του «Baba Yaga» με τον Έντουιν, συγγραφέα μυθιστορημάτων και διηγημάτων, ο οποίος ακούει την Κάριν, την αγαπημένη του, να του λέει πως πρέπει να χωρίσουν. Η γυναίκα έχει μπλέξει αισθηματικά μ’ έναν καθηγητή κι έχει αναλάβει την επιμέλεια ενός τόμου δοκιμίων για τον Στίβεν Κινγκ. Έχουν σχέσεις οι δυο τους; Ο Έντουιν τότε αποφασίζει να γράψει κάτι καλό, μια ιστορία με μια μάγισσα, και να κάνει ένα ταξίδι στην Πράγα για να τη βρει, όπου συμβαίνουν διάφορα αλλόκοτα.

Όλα τα διηγήματα έχουν το καθένα τους λογοτεχνικές αρετές (πρωτοτυπία, ευρήματα, ξαφνιάσματα, χαρακτήρες ή νοήματα), τις οποίες καλούνται να ανακαλύψουν οι φαν του είδους, που στην Ελλάδα πρέπει να είναι αρκετοί.

 

Στον ίσκιο του Βασιλιά
Συλλογικό
Επιμέλεια: Κυριάκος Αθανασιάδης
Κλειδάριθμος
256 σελ.
ISBN 978-960-461-807-1
Τιμή: €13,30