Ιπτάμενος και αρουραίος

Τα κουνούπια είναι για να τα σκοτώνεις, τα περιστέρια για να τα αποκρούεις με ακίδες, τα καναρίνια για να τα βάζεις σε κλουβιά, τα σπουργίτια για να τα αφήνεις στην ησυχία τους, οι μύγες για να τις κυνηγάς, οι αετοί για να τους βλέπεις σπάνια. Για όλα τα πετούμενα υπάρχει ένας αναμενόμενος χειρισμός. Αν κάνεις ανάποδα τους χειρισμούς τότε δημιουργείται πρόβλημα. Πες για παράδειγμα ότι τα κουνούπια είναι για να τα αφήνεις στην ησυχία τους, τα καναρίνια για να τα σκοτώνεις, τα σπουργίτια για να τα αποκρούεις με ακίδες, οι αετοί για να τους βάζεις σε κλουβιά και οι μύγες για να τις βλέπεις σπάνια και θα δεις ότι γίνεται χαμός. Όλοι θα είναι εναντίον σου. Υπάρχει ένας συγκεκριμένος τρόπος που πρέπει να χειρίζεσαι τα πράγματα και ο τρόπος υπαγορεύεται από την σκοπιμότητα της ύπαρξης του πετούμενου και από την ενόχληση που σου προκαλεί. Όσο περισσότερη ενόχληση σου προκαλεί, τόσο περισσότερο δικαιούσαι να το ταλαιπωρήσεις ή και να το σκοτώσεις. Γιατί όλα καλά, αλλά το ένστικτο της επιβίωσης και της καλοπέρασής σου (ναι, γιατί όχι, ας το ομολογήσουμε και της καλοπέρασής σου) είναι πάνω απ’ όλα.

Όλα θα ήταν καλά και θα εξακολουθούσα να καλοπερνώ με τα πετούμενα αν δεν συνέβαινε ένα ακραίο περιστατικό, ένας παράξενος θάνατος από αυτούς που λες ότι δε μπορούν να συμβούν με τίποτα. Πριν οκτώ μέρες, λίγο πριν να πιάσει μια καταιγίδα που θα διαρκούσε πέντε ώρες, σηκώθηκε ένας νοτιάς από αυτούς που σηκώνονται μια φορά το χρόνο. Ήταν η ώρα που τέλειωνε η λαϊκή της Παρασκευής και τα ημιφορτηγά έκαναν μανούβρες για να φορτώσουν τους πάγκους και τα εναπομείναντα εμπορεύματα. Τα σκουπιδιάρικα και οι σκούπες του Δήμου δεν είχαν προφτάσει να πιάσουν δουλειά για να εξαφανίσουν τα υπολείμματα μιας λαμπρής μέρας κι εγώ πηδούσα πάνω από πεταμένα πορτοκάλια, μαρούλια, χαρτιά και νάιλον σακούλες. Η λαϊκή μου προκαλεί φοβερή ενόχληση για τις φωνές και τις κόρνες πρωί πρωί, αλλά και για τις μυρωδιές και τα σκουπίδια που αφήνει πίσω της. Ευχαρίστως θα έφερνα τούμπα τους αναμενόμενους χειρισμούς και θα κατάβρεχα τον μανάβη, θα πυροβολούσα τις ντομάτες και θα έβαζα φωτιά στις γεννήτριες που συντηρούν όλο αυτό το πανηγύρι εις βάρος του πρωινού μου ύπνου, αλλά δυστυχώς ένας τέτοιος χειρισμός δεν επιτρέπεται μιας και πρόκειται για συνανθρώπους και όχι για πετούμενα.

Σηκώθηκε λοιπόν, μέσα σε αυτή την κατάσταση ο νοτιάς, απογείωσε τις νάιλον σακούλες που στόλιζαν το δρόμο κάτω από το σπίτι μου και μια σακούλα μπλέχτηκε στο καλώδιο που στηρίζει τα φώτα του δρόμου. Πρόκειται για ένα άχαρο μαύρο καλώδιο που βρίσκεται ακριβώς στο ύψος του μπαλκονιού μου και γι’ αυτό πρόσεξα το συμβάν. Μετά από λίγο άρχισε να βρέχει για ώρες και η σακούλα όπως ήταν φυσικό γέμισε με νερό. Για τις επόμενες μέρες το φως άναβε κανονικά και φώτιζε τη σακούλα που κρεμόταν σαν μπαλόνι με νερό. Ο ήλιος βοήθησε και το νερό σιγά σιγά άρχισε να λιγοστεύει. Τότε είναι που συνέβη το αδιανόητο. Ένα περιστέρι, ένας ιπτάμενος αρουραίος όπως τον αποκαλούν στη γειτονιά μιας και υπάρχει μόνο για να υπηρετεί το καθήκον της κουτσουλιάς σε μπαλκόνια, τέντες και κουτιά των κλιματιστικών, επιχείρησε να πιει νερό από τη σακούλα. Το αποτέλεσμα ήταν να παγιδευτεί κι έτσι όπως έφερνε σβούρες για να ξεφύγει, το χερούλι της σακούλας τυλίχτηκε γύρω από το λαιμό του σχηματίζοντας μια θανατηφόρα θηλιά. Ο ιπτάμενος αρουραίος ξεψύχησε μέσα σε λίγα δευτερόλεπτα. Ήταν αναμφίβολα ένας ανατριχιαστικός θάνατος ο οποίος όμως δεν είναι τίποτα μπροστά στην ανατριχιαστική αδιαφορία των γειτόνων. Το περιστέρι έχει μείνει κρεμασμένο μπροστά από το φως, δίπλα στη νάιλον σακούλα εδώ και μέρες. Κάθε πρωί ανοίγω το παράθυρο και πέφτω πάνω στον κρεμασμένο ιπτάμενο αρουραίο. Έκανα όλους τους αναμενόμενους χειρισμούς, αλλά κανείς δεν οδήγησε σε λύση. Πήρα τη ΔΕΗ μπας και έρθουν να το κατεβάσουν επειδή υπάρχει κίνδυνος να πιάσει φωτιά η σακούλα, πήρα στον Δήμο, πήρα στην Περιφέρεια, πήρα στην Πυροσβεστική. Φαίνεται πως κανείς δεν είναι υπεύθυνος κι εγώ δεν έχω τόσο ψηλή σκάλα.

Σήμερα είχε ξανά λαϊκή και οι μανάβηδες έστρωσαν τους πάγκους τους κάτω από το πτώμα. Έτσι, εκτός από τους γείτονες, αντίκρισαν το θέαμα οι πωλητές της λαϊκής, τα παιδιά που περνούσαν για να πάνε σχολείο και οι περισσότεροι πελάτες. Φυσικά, όλοι σχολίασαν ότι επρόκειτο για έναν ασυνήθιστο θάνατο, κάποιοι γέλασαν, κάποιοι κούνησαν συγκαταβατικά το κεφάλι, κάποιοι είπαν αν έχεις τύχη διάβαινε και τελικά, όλοι συνέχισαν τη δουλειά τους. Θα συνεχίσω κι εγώ να ανοίγω το παράθυρο τις επόμενες μέρες για να παρακολουθώ αναγκαστικά το κρεμασμένο σώμα του πουλιού, καθώς θα αποστεώνεται.

Όταν πέφτω για ύπνο δυσκολεύομαι να κοιμηθώ και όταν πια αποκοιμιέμαι ονειρεύομαι πως με βγάζουν έξω οι γείτονες μέσα στη νύχτα και με σκοτώνουν. Τότε στέκεται κάποιος όρθιος από πάνω μου και λέει: εσένα δε θα σε κρεμάσουμε, θα σε σκοτώσουμε αμέσως. Κι εγώ σηκώνομαι ευγνώμων με την καρδιά μου να χτυπάει δυνατά, όπως μόνο η καρδιά ενός άτυχου ιπτάμενου αρουραίου μπορεί να χτυπήσει και όλα συνεχίζονται.

Οδός Ορλώφ, Κουκάκι 08/12/2015

IMG 

Share on facebook
Share on google
Share on twitter
Share on linkedin

Πρόσφατα άρθρα

Κατηγορίες

Facebook

Twitter