Κριτικές
Κριτικές σε εφημερίδες, περιοδικά και ηλεκτρονικά μέσα
Υπέροχο! Με εξαιρετική γραφή η Γιαννάκη ξεδιπλώνει μια πολύ στιβαρή πλοκή, και μέσα από έναν φόνο μας δίνει έναυσμα να προβληματιστούμε για τη βρωμιά που κρύβεται πίσω από την άφρονα εξουσία και τον αλόγιστο πλούτο. Το διάβασα σε λιγότερο από 24 ώρες.
– Τάσος Γέροντας, ΕξώστηςΗ Ευτυχία Γιαννάκη ανήκει πλέον στις σημαντικότερες φωνές της σύγχρονης ελληνικής αστυνομικής λογοτεχνίας, […] επιχειρεί μια βαθιά κατάδυση στην άβυσσο των ανθρώπινων σχέσεων και ειδικά στα σημεία χωρίς επιστροφή.
– Ειρήνη Γιαννάκη, LIFOΣαν τα page-turner βιβλία της Ευτυχίας Γιαννάκη -μιας από τις σημαντικότερες crime πεζογράφους της χώρας μας- δεν έχει.
– Θεοδόσης Μίχος, OneManΤο μυθιστόρημα της Γιαννάκη είναι αστυνομικό. Ναι. Είναι κοινωνικό. Ναι. Είναι υπαρξιακό. Ναι. Είναι ψυχογράφημα προσώπων-ανθρώπινων σχέσεων. Ναι. Είναι δικό μας κομμάτι. Ναι. Τέρμα οι διαπιστώσεις, καταφάσεις, επιβεβαιώσεις. Όλα τα προηγούμενα περιέχονται στη σταθερή, ζεστή, αντικειμενική, αφηγηματική φωνή της συγγραφέως.
– Αλέξανδρος Στεργιόπουλος, GazzettaΤο βιβλίο είναι γραμμένο με αληθινά ποιητική γλώσσα, χωρίς να χρησιμοποιεί «καλολογικά στοιχεία» – δεν τα έχει ανάγκη. Σύνθετη και πυκνή γραφή, εξαιρετικές περιγραφές της φύσης και της ψυχικής κατάστασης των πρωταγωνιστών. Και προς το τέλος, μια ανατροπή τελείως απρόβλεπτη. Ή αλλιώς, «Θάλασσα, σώσε μας!», αφού αυτή είναι η μήτρα της ζωής και της ύπαρξής μας.
– Χίλντα Παπαδημητρίου, Book PressΓια μια ακόμα φορά η Ευτυχία Γιαννάκη κάνει το νουάρ θαύμα της αποδεικνύοντας ότι η αστυνομική λογοτεχνία μπορεί να είναι λογοτεχνία ακριβή.
– Ελένη Γκίκα, Fractal
“Το νέο βιβλίο της Ευτυχίας Γιαννάκη (άραγε το πρώτο μιας επικείμενης τριλογίας;) παραμένει πιστό στο μέχρι τώρα ύφος της. Μια αστυνομική ιστορία, με πλούσια πλοκή, με ανατροπές και αποκαλύψεις, με γραφή που κρατά αμείωτο το ενδιαφέρον και την προσοχή του αναγνώστη. […]Εξαιρετικό! Το διάβασα σε λιγότερο από 24 ώρες!”
“Το _Υπέροχος Πόλεμος_ είναι βασισμένο σε πραγματικά γεγονότα. Και αυτό είναι ίσως το πιο συγκλονιστικό του στοιχείο. Όσα διαβάζουμε στις σελίδες του δεν είναι μόνο επινοημένα· αντηχούν τις σιωπές, τα τραύματα και τις αποσιωπημένες ενοχές μιας Ελλάδας που συχνά προσπαθεί να ξεχάσει πολλά από εκείνα που τη διαμόρφωσαν.”
“[…] στον «Υπέροχο πόλεμο» μπορείς να διαβάσεις μια καθηλωτική ιστορία και να απολαύσεις αυτό το υβριδικό μοντέλο νουάρ και κοινωνικής μυθιστορίας με όλες σου τις αισθήσεις. Ένα βιβλίο γεμάτο εικόνες και σκιές από το παρελθόν που «προσπαθεί» να κρατήσει τα μυστικά του αλλά και το εκκωφαντικό σήμερα των ηρώων. Και προφανώς: οι ανατροπές κρατάνε μέχρι την τελευταία σελίδα!”
“Η προσέγγιση της Γιαννάκη συνδυάζει συναρπαστική αφήγηση με βαθιά σκιαγράφηση χαρακτήρων, καθιστώντας το αναπόφευκτα ελκυστικό για όσους αγαπούν τα βιβλία της αστυνομικής λογοτεχνίας κι όχι μόνο.”
“…είναι στιβαρό μυθιστόρημα. Διαθέτει σφιχτή αφήγηση που δεν αφήνει σε κανένα σημείο τον αναγνώστη να βαρεθεί. Η οξυδέρκεια της Γιαννάκη περνάει ατόφια στους χαρακτήρες και τα λόγια τους (της) κόβουν σαν καλά ακονισμένο μαχαίρι.”
– Αλέξανδρος Στεργιόπουλος, Gazzetta
“Η Γιαννάκη καταθέτει ένα καλοκουρδισμένο αστυνομικό μυθιστόρημα κλιμακούμενης έντασης, με σαφείς κοινωνικές προεκτάσεις. Στον «Υπέροχο πόλεμο» ζητούμενο δεν είναι τόσο η λύση του μυστηρίου όσο η βαθύτερη κατανόηση του συλλογικού τραύματος… Απολαυστικό!”
“Ο _υπέροχος πόλεμος_ είναι ένα καθηλωτικό νουάρ με κοινωνικούς προβληματισμούς και ιστορικές αναδρομές που η Ευτυχία Γιαννάκη συνυφαίνει με αφηγηματική επιδεξιότητα στην αστυνομική πλοκή της ιστορίας.”
– Μάρκος Κρητικός, Η Αυγή
“Δικαιώνοντας ότι το σύγχρονο μυθιστόρημα είναι το σημερινό κοινωνικό μυθιστόρημα, η Ευτυχία Γιαννάκη, συνενώνοντας ιστορία, παραβατικότητα, κοινωνιολογία, ψυχολογία και σημερινή παθογένεια, προσδίδει στην ιστορία της για μια ακόμα φορά οντολογική χροιά. Πάντα, πάντοτε, είναι πολύ σημαντικός ο ανθρώπινος παράγοντας.”
“Μια πανέμορφη ηρωίδα με σκοτεινό παρελθόν, ένας από τους πιο ρεαλιστικούς επιθεωρητές της αστυνομίας που έχουμε συναντήσει σε βιβλίο, ο Χάρης Κόκκινος, και μια αμιγώς μυθιστορηματική φιγούρα στο πρόσωπο διάσημης στιχουργού, ο άντρας της οποίας βρίσκεται νεκρός στην αρχή του έργου. […] ωραίες περιγραφές και εύστοχες αναδρομές στο πρόσφατο ιστορικό παρελθόν της χώρας μας αλλά, κυρίως, διακρίνεται για τη μη προβλέψιμη εξέλιξη της πλοκής.”
“Η Ευτυχία Γιαννάκη, με φωνή ώριμη και ρυθμό που κρατάει τον αναγνώστη αγκυλωμένο, παραδίδει ένα πολυεπίπεδο μυθιστόρημα για την αλήθεια που τρέμει πριν ειπωθεί. Το _Υπέροχος Πόλεμος_ είναι βασισμένο σε πραγματικά γεγονότα. Και αυτό είναι ίσως το πιο συγκλονιστικό του στοιχείο. Όσα διαβάζουμε στις σελίδες του δεν είναι μόνο επινοημένα· αντηχούν τις σιωπές, τα τραύματα και τις αποσιωπημένες ενοχές μιας Ελλάδας που συχνά προσπαθεί να ξεχάσει πολλά από εκείνα που τη διαμόρφωσαν.”
“Η Ευτυχία Γιαννάκη πότε με αγωνία και πότε υπνωτιστικά, οδηγεί αυτό το θρίλερ… στα κόκκινα.”
– Νίκος Κουρμουλής, Τα Νέα
“Με στιλπνή γραφή (ένας συνδυασμός γλωσσικής ακρίβειας και υποβλητικής ατμόσφαιρας), με ένα βλέμμα το οποίο μπορεί να γίνει κατά τόπους ρευστό και ονειρικό, με εσκεμμένα κοφτούς και ψυχρούς διαλόγους και με ένα αστυνομικό νήμα το οποίο εξαντλείται μόνο την τελευταία στιγμή, η Γιαννάκη ασκεί ωραία την τέχνη της χωρίς να μας επιτρέψει να πλήξουμε κατά το παραμικρό.”
– Βαγγέλης Χατζηβασιλείου, Αθηναϊκό-Μακεδονικό Πρακτορείο Ειδήσεων
“στην περίπτωση, όμως, ιδιαίτερα της αστυνομικής λογοτεχνίας της Γιαννάκη ο χρόνος διεκδικεί τόσο ατομικό όσο και συλλογικό χαρακτήρα. Οι ενέργειες των πρωταγωνιστών ξεφεύγουν από τα όρια του περιστασιακού και του τυχαίου, ζητώντας να αποσπάσουν και να ενσωματώσουν στη μυθοπλασία μια εποπτικότερη εικόνα για τον περίγυρό της.”
Κριτικές για την Τριλογία της Αθήνας και την Τριλογία του βυθού
“…Το σίγουρο είναι πως περιμένουμε με αδημονία το δεύτερο βιβλίο της σειράς για να χαιρετήσουμε με σιγουριά την καθιέρωση του νέου Έλληνα αστυνόμου Χάρη Κόκκινου…”
“…Η αλήθεια έρχεται στην επιφάνεια παραμορφωμένη και η Αθήνα της καθολικής κρίσης ψάχνει να βρει έναν μπούσουλα για να υπάρξει ξανά. Σπιρτόζικο βιβλίο με κλιμακούμενη πλοκή…”
– Νίκος Κουρμουλής, Εφημερίδα Τα Νέα
“…Φιλόδοξο και ελκυστικό το λογοτεχνικό εγχείρημα που ξεκίνησε η Ευτυχία Γιαννάκη με το πυκνό και πολυεπίπεδο αστυνομικό μυθιστόρημα «Στο πίσω κάθισμα», στο οποίο μας συστήνει τον αστυνόμο Χάρη Κόκκινο. Είναι ένα αστικό νουάρ, με εγκεφαλική διεργασία αλλά και με πρωτογενή ένστικτα, τα οποία ανάλογα με την περίσταση απελευθερώνονται ή τιθασεύονται. Αναμφισβήτητα, η Ευτυχία Γιαννάκη έχει στυλ και με το δικό της έργο μάς υπενθυμίζει ότι η ελληνική σκηνή των αστυνομικών μυθιστορημάτων αποκτά βάθος και πολυμορφία. Το «Στο πίσω κάθισμα» μπλέκει την πόλη στην πλοκή του, οπότε δικαίως λογίζεται ως το πρώτο βιβλίο της τριλογίας της Αθήνας…”
“…Η Αθήνα, οι γειτονιές της, οι αντιθέσεις της και γενικότερα, όλος ο ψυχισμός της πόλης δίνονται μέσα από εντυπωσιακά εναργείς, απλές και ακριβείς περιγραφές, δημιουργώντας ένα κλίμα ζωντάνιας στον αναγνώστη και δίνοντάς του την ευκαιρία να παρακολουθεί την εξέλιξη της υπόθεσης από τα μέσα προς τα έξω. Η Αθήνα συμμετέχει στην πλοκή όχι σαν ένα άψυχο ντεκόρ, αλλά σαν ένας ζωντανός οργανισμός με δικό του παλμό και προσωπικότητα, σαν μια οντότητα που παλεύει να βρει την ταυτότητά της μέσα από το παρελθόν και το ζοφερό παρόν των κατοίκων της, σαν να προσπαθεί κι αυτή να σταθεί στα πόδια της, να δώσει μια λύση στο δικό της μυστήριο, μια λύση στα δικά της προβλήματα… Έτσι, οι ανθρώπινες υποθέσεις παίρνουν το σχήμα της πόλης και η πόλη συμμετέχει στις ανθρώπινες ζωές…”
Ραδιοφωνική συνέντευξη της Ευτυχίας Γιαννάκη στον Νίκο Κουρμουλή
Συνέντευξη της Ευτυχίας Γιαννάκη στον Γιάννη Καφάτο
Ευτυχία Γιαννάκη: «Το πιο δύσβατο, αλλά και πιο περιπετειώδες σημείο, είναι αυτό που δυανύει ο συγγραφέας μόνος του».
«Δεν υπάρχει τίποτα πιο τρομακτικό από ένα κλειστό στόμα».
“…Είναι αναμφίβολα ένα από τα καλύτερα αστυνομικά βιβλία της χρονιάς. Ένα αστυνομικό μυθιστόρημα που αξιώνει πολλές από τις αρετές των «κλασικών» συγγραφέων αστυνομικών μυθιστορημάτων, με μία εξαιρετικά «μυώδης» δομή, χωρίς κραυγαλέα τεχνάσματα και περιττές περιγραφές…”
“Η αστυνομική λογοτεχνία πραγματεύεται θέματα που μας απασχολούν” </br> Μια συζήτηση με αφορμή το μυθιστόρημα “Στο πίσω κάθισμα”
“…Η Γιαννάκη πετυχαίνει να συνδυάσει την αστυνομική δράση με την κοινωνική ματιά και να παραγάγει ένα άρτιο αποτέλεσμα.”
Ευτυχία Γιαννάκη: Στο «Πίσω Κάθισμα» έχουμε βρεθεί όλοι ως παιδιά και κάποιοι από εμάς θα βρεθούμε ως συλληφθέντες.
“Ο Χάρης Κόκκινος και ο φόνος στην Πλάκα.” </br> Άρθρο για το βιβλίο «Στο πίσω κάθισμα» στο Πρώτο Θέμα.
Συνέντευξη της Ευτυχίας Γιαννάκη στην Χριστίνα Δρούζα για την iefimerida.gr
«Για όλους εμάς, τους λάτρεις του αστυνομικού μυθιστορήματος που εκτίνεται από την Αθήνα μέχρι τα πέρατα του κόσμου το Πίσω Κάθισμα της Ευτυχίας Γιαννάκη είναι ένα αναπάντεχο δώρο. Να το διαβάσετε.»
«Άλλη μια έκπληξη στο εξαιρετικό αυτό μυθιστόρημα η τελευταία σελίδα του, που ανοίγει μια διαφορετική χαραμάδα στον κόσμο δύο τελείως διαφορετικών ανθρώπων. Διαβάστε το!»
“…Στην ουσία, η Ευτυχία Γιαννάκη, χρησιμοποιεί την αστυνομική λογοτεχνία για να μιλήσει για την ελληνική οικογένεια, μα και για κάθε οικογένεια, όπου εκτρέφονται παιδιά που κάποτε μπορούν να εξελιχθούν σε παραβάτες του νόμου ή σε κάτι χειρότερο. Περιμένουμε τη συνέχεια της τριλογίας της.”
Στα 10 καλύτερα λογοτεχνικά βιβλία του 2016.
“…Είναι λίγο σπάνιο για Ελληνίδα συγγραφέα να επιλέξει να γράψει αστυνομικό …και τόσο επιτυχημένο! Η Ευτυχία Γιαννάκη με εξέπληξε ευχάριστα!”
“…Μολονότι η ιστορία διαδραματίζεται στην Αθήνα των Μνημονίων, η συγγραφέας δεν ενδιαφέρεται για τις συνέπειες της κρίσης. Ο Κόκκινος, ένας μοναχικός άνδρας, αναζητεί λύσεις για τη ζωή του, ενώ η συγγραφέας χρησιμοποιεί την αστυνομική λογοτεχνία για να μιλήσει για την ελληνική οικογένεια, όπου εκτρέφονται παιδιά τα οποία κάποτε μπορούν να εξελιχθούν σε παραβάτες του νόμου.”
“…Το «Στο πίσω κάθισμα» είναι ένα σύγχρονο λογοτεχνικό βιβλίο. Πραγματικά σύγχρονο. Μας δίνει πολλές ελπίδες για μία διαφορετική στροφή στην ελληνική λογοτεχνία. Η Ευτυχία Γιαννάκη είναι μία συγγραφέας που πράγματι μας κάνει να ελπίζουμε για βιβλία με καλή λογοτεχνία. Είναι από τα βιβλία που προτείνεις.”
“Αυτό είναι το πρώτο μέρος της Τριλογίας της Αθήνας. Η Ευτυχία Γιαννάκη παραδίδει στο κοινό της ένα καλογραμμένο αστυνομικό μυθιστόρημα με πολύ ενδιαφέρουσα πλοκή και σασπένς.”
“…Στις σελίδες του βιβλίου αποκαλύπτεται η κρίση, η εγκατάλειψη, οι ταλαιπωρημένοι κάτοικοι, οι προβληματικές σχέσεις, τα ψέματα, η χαμένη αισιοδοξία, τα θαμμένα όνειρα. Ταυτόχρονα το «Πίσω Κάθισμα» είναι γεμάτο κοινά μυστικά· μυστικά που γνωρίζουν όλοι αλλά κανείς δεν τολμά να ομολογήσει σε κανέναν. Η ανοχή του θύτη, ωστόσο, μετατρέπει σταδιακά και σε βάθος χρόνου τους πάντες σε θύματά του. Στην ιστορία αυτή δεν υπάρχουν αθώοι, μόνο συνένοχοι. Κι αυτή η συνενοχή έχει παίξει τον δικό της ρόλο για τη σημερινή κατάσταση.”
“…Έκπληξη! Αστυνομική πλοκή με καλή λογοτεχνία. Δεν την ξέραμε. Την μάθαμε και πολύ καλά κάναμε.”
“…Σίγουρα ο αστυνόμος Κόκκινος θα γίνει ο επόμενος αγαπημένος μας. Θα μπορούσαμε να τον χαρακτηρίσουμε τον επόμενο αστυνόμο Μπέκα, θα μπει στη συλλογή των αστυνομικών μας βιβλίων και θα περιμένουμε με αγωνία τις επόμενες ιστορίες του. (Ευτυχώς το δεύτερο βιβλίο της σειράς μόλις κυκλοφόρησε!)”
“…Η Ευτυχία Γιαννάκη μάς εκπλήσσει ευχάριστα με την αμεσότητα και την ωριμότητα της γραφής της. Μια συγγραφέας που φαίνεται να έχει μελετήσει καλά την αστυνομική λογοτεχνία πριν κάνει το πρώτο της βήμα στη συγγραφή.”
“…Ακολουθώντας τις τεχνικές του αστυνομικού μυθιστορήματος, η Ευτυχία Γιαννάκη στήνει αριστοτεχνικά το σκηνικό της ιστορίας της και εντάσσει ομαλά σ’ αυτό τους ήρωές της, ξεπερνώντας στην πορεία το αυστηρό πλαίσιο των όποιων κανόνων και συνεχίζοντας την αφήγηση πιο χαλαρά…”
“…Η ιστορία της Ευτυχίας Γιαννάκη είναι ένας καθρέφτης αυτοκινήτου μέσα από τον οποίο στιγμές κοιτάμε στο πίσω κάθισμα, αλλά και κάποιες άλλες το πρόσωπό μας κατάματα…”
“…Αν και πρωτοεμφανιζόμενη, η Ευτυχία Γιαννάκη έδειξε με το μυθιστόρημα _Στο πίσω κάθισμα_ ότι ήταν έτοιμη από καιρό. Ο αστυνόμος Χάρης Κόκκινος (Χάρης, Χάρης και Χαρίτος – σύμπτωση;) αναλαμβάνουν μια υπόθεση δολοφονημένου σκηνοθέτη, αλλά γρήγορα το θέμα γίνεται πιο… προσωπικό. Μεστή γραφή, κοινωνική ματιά, σ’ αυτό το πρώτο μέρος μιας προαναγγελθείσας τριλογίας.”
“…Με επίκεντρο το έγκλημα, η Ευτυχία Γιαννάκη δημιουργεί ένα ψυχογράφημα μιας πρωτεύουσας σε κρίση όπου η ζέστη λείπει από τα παγωμένα διαμερίσματα και τις ανθρώπινες σχέσεις, ενώ σε ένα δεύτερο επίπεδο η συγγραφέας συνδέει το αρχετυπικό μοτίβο των οικογενειακών μυστικών με το ίδιο μυστήριο και την προσωπική ιστορία του αστυνόμου Κόκκινου.”
– Σάκης Ιωαννίδης, Καθημερινή
“…Η ιστορία καταλαμβάνει 426 σελίδες. Τις διάβασα μέσα σε περίπου πέντε ώρες. Τι θέλω να πω; Ότι είναι ένα εξαιρετικό βιβλίο! Ισάξιο, αν όχι ανώτερο, από πολλά πολυδιαφημισμένων Σκανδιναβών συγγραφέων. Κι είναι μόλις το πρώτο μιας νεαρής συγγραφέως. Προφανώς έσπευσα να αγοράσω το επόμενό της, «Αλκυονίδες μέρες». Μέχρι να το διαβάσω, σας συστήνω αυτό ανεπιφύλακτα!”
“Η συγγραφέας, στην παρθενική της εμφάνιση, εισχώρησε δυναμικά στο σύμπαν της αστυνομικής λογοτεχνίας και με την τριλογία της αποτυπώνει το δικό της κοινωνικό σχόλιο. Επίσης, επιτυγχάνει να δημιουργήσει ένα ολοκληρωμένο ψυχογράφημα όλων όσα απασχολούν σήμερα τη δημόσια και ιδιωτική σφαίρα. Σκέψεις, προβληματισμοί και ερωτήματα για τη μνήμη, το παρελθόν και την απώλεια υφαίνονται με εξαιρετικό τρόπο στο συγγραφικό σύμπαν της Ευτυχίας Γιαννάκη.”
“…Έρωτας, απόγνωση, κυνισμός, απληστία, μετάνοια, αγωνία, αυθορμητισμός, μίσος και εκδίκηση είναι κάποια από τα συναισθηματικά θεμέλια των στιβαρών ηρώων του βιβλίου. Παρόν στο βιβλίο και το χιούμορ με τον απαραίτητο σαρκασμό που η συγγραφέας διαθέτει. Όλα στις σωστές δόσεις για να απολαύσει ένας λάτρης της ανάγνωσης και δη του αστυνομικού μυθιστορήματος ένα άρτιο βιβλίο που ο απόηχός του μένει στο κεφάλι του αρκετές μέρες μετά την ανάγνωση της τελευταίας σελίδας.”
“…Το βιβλίο διαβάζεται απνευστί. Μια βαθιά ανάσα και βουτιά στα βαθιά. Περίμενα πώς θα ήταν καλύτερο από τα προηγούμενα, αλλά τελικά αυτό είναι καλύτερο από ότι περίμενα.”
“…Η _Νόσος του μικρού θεού_ διαθέτει εξαιρετική πλοκή, δουλεμένους χαρακτήρες, χιούμορ και γλώσσα που ακουμπά στο σήμερα χωρίς να υποχωρεί μπροστά του. Δεν υπάρχει ευκολία και η πρόζα βρίσκει αμέσως τον αναγνώστη, δίνει ώθηση στην ιστορία. Πέρα από το ελιοτικό πνεύμα, εντοπίζεται και δονκιχωτικό! Οι ήρωες κυνηγούν ανεμόμυλους κι ενώ είναι μπροστά τους διαρκώς απομακρύνονται. Το νέο βιβλίο της Ευτυχίας Γιαννάκη διαβάζεται με πάθος προσφέροντας αληθινή ψυχαγωγία.”
“…Ένα απολαυστικό νουάρ μυθιστόρημα από την Ελληνίδα συγγραφέα που έγινε μέσα σε λίγα χρόνια φαινόμενο.”
– Μάνος Λειβαδάρος, ELLE
“…Η νόσος του μικρού θεού, εκτός από πλούσια αστυνομική δράση και μυστήριο, περιέχει αποσπάσματα υπαρξιακής ενδοσκόπησης όλων των ηρώων, ακόμα και των πιο ταπεινών. […]Η γλώσσα της αφήγησης είναι εντυπωσιακά δουλεμένη, μαρτυρά μαστοριά και πάθος με τις λέξεις.”
– Χίλντα Παπαδημητρίου, Book Press
“…Η ιστορία έχει σασπένς, μυστήριο, έρωτα, πίκρα και ζωντανές εικόνες, που σε παρασύρουν και σε κάνουν, να μην θέλεις να αφήσεις το βιβλίο.”
“…Η Ευτυχία Γιαννάκη επαναφέρει στη _Νόσο του μικρού θεού_ τον Αστυνόμο Χάρη Κόκκινο, τον ήρωα που γνωρίσαμε στην Τριλογία της Αθήνας, εγκαινιάζοντας μια νέα σειρά μυθιστορημάτων. Αυτή τη φορά η ιστορία ξεκινάει από την Πάρο. Τα υλικά της είναι περίφημα: μια δολοφονημένη γυναίκα, ένα κύκλωμα αρχαιοκαπηλίας, μια κλειστή κοινωνία, ξεχασμένες υποθέσεις, εύθραυστες σχέσεις, φόβοι.”
– Άθως Δημουλάς, Καθημερινή
“…Η συγγραφέας αποδεικνύει πως διαθέτει το ταλέντο να χειρίζεται τον πλούτο της ελληνικής γλώσσας για να δώσει ένταση στις σκηνές, να σκιαγραφήσει με επιδεξιότητα κάθε πρωταγωνιστή και δευτεραγωνιστή της πλοκής και κυρίως να ισορροπήσει εκπληκτικά ανάμεσα στο μυστήριο, την αγωνία, το σασπένς και το κοινωνικό υπόβαθρο. Ένα νουάρ που συναρπάζει με την ιδιαιτερότητα και το βάθος του.”
“…Αν είστε φαν της αστυνομικής λογοτεχνίας και ψάχνετε το ιδανικό βιβλίο για να σας κρατήσει σε αγωνία το φετινό καλοκαίρι δεν έχετε παρά να αναζητήσετε το μυθιστόρημα _Η νόσος του μικρού θεού_ της Ευτυχίας Γιαννάκη.”
– Γιώργος Νάστος, BHMAgazino
“Ένα αστυνομικό μυθιστόρημα που απλώνεται από την κλειστή κοινωνία των Κυκλάδων, στον ευρωπαϊκό χάρτη. Μια γυναίκα θα βρεθεί νεκρή στην άκρη της Πάρου. Ο αστυνόμος Χάρης Κόκκινος εισέρχεται στο σκοτεινό παρελθόν του νησιού. Σε οικογένειες που έχουν πολλά μυστικά. Σε ανθρώπους υπεράνω υποψίας. Βουτά σε μια αχαρτογράφητη άβυσσο, επιφανειακά ειδυλλιακή. Με οξυδερκές βλέμμα, η συγγραφέας παραδίδει το αστυνομικό του καλοκαιριού.”
– Νίκος Κουρμουλής, Τα Νέα
“…Οι τελευταίες σελίδες της Νόσου είναι από τα ωραιότερα, ανατρεπτικότερα, πιο αξέχαστα αυτόνομα κειμενα που διάβασα τελευταία σε σύγχρονο ελληνικό μυθιστόρημα. Θα ήταν τολμηρό, αλλά θα το γράψω: αξίζουν οι σχεδόν 500 σελίδες του βιβλίου αυτού για τις τρεις τελευταίες του σελίδες, μετά τις οποίες ούτε τον Χάρη Κόκκινο, ούτε την Τριλογία της Αθήνας, ούτε την Πάρο, ούτε τα μυστήρια αλλά ούτε την ίδια την Ευτυχία Γιαννάκη μπορείς να δεις με το ίδιο μάτι. Έξοχο.”
Το αστυνομικό μυθιστόρημα Η Νόσος του Μικρού Θεού που ανοίγει την Τριλογία του Βυθού μάς μεταφέρει σε ένα ελληνικό νησί. Στα βράχια του, στα πλοία, στις θάλασσες και στις στεριές του κρύβονται ένα σωρό μυστικά, πολύπλοκοι ψυχισμοί, ανθρώπινες αδυναμίες, απώλειες και “αρρώστιες” μικρών και μεγάλων θεών. Η Φωτεινή Σίμου από το περιοδικό ELLE συνομίλησε με την Ευτυχία Γιαννάκη για τον ήρωά της, αστυνόμο Χάρη Κόκκινο, για τη Μεσόγειο, την Ευρώπη, την αναζήτηση των λέξεων και για τον τρόπο που η ίδια καταφέρνει μέσα από αυτές να προσεγγίζει το μυστήριο του εσωτερικού βυθού της κάθε ύπαρξης και της κάθε πατρίδας.
“…Ίσως ένα από τα πιο καλογραμμένα και συναρπαστικά μυθιστορήματα του φετινού καλοκαιριού.[…]Έντονο το αστυνομικό δαιμόνιο της Ευτυχίας. Καλογραμμένο βιβλίο (όπως όλα). Το καλύτερο από τα προηγούμενα (έτσι λέω κάθε φορά μέχρι να έρθει ένα καινούργιο της). Δεν ήμουν λάτρης της αστυνομικής λογοτεχνίας αλλά χάρις την Ευτυχία που γράφει με τέτοια μαεστρία νομίζω πως την αγάπησα.”
“…Τι ακριβώς κάνει τα βιβλία της Γιαννάκη ξεχωριστά; Οι χαρακτήρες που διαλέγει, η ικανότητα της να τους σκιαγραφεί πολύ πειστικά, οι δυσλειτουργικοί ήρωες της, όπως ο Χάρης Κόκκινος, που συνεχίζει να κυνηγάει τους προσωπικούς του δαίμονες και να προσπαθεί να βάλει σε τάξη μια διαλυμένη προσωπική ζωή. Γενικά, η Γιαννάκη αποδεικνύεται ιδανική να κτίζει ατμόσφαιρα και ξεχωριστούς πρωταγωνιστές.”
“…Μια ιστορία η οποία είναι ταυτοχρόνως αστυνομική, υπαρξιακή, ηθογραφική, αναδεικνύει τραύματα που σημαδεύουν από γενιά σε γενιά τους ανθρώπους, φωτίζει την απληστία, την αχαριστία και την ανάγκη για εκδίκηση, ανατέμνει την πολυπλοκότητα της πραγματικότητας και το απύθμενο της ανθρώπινης ψυχής. Όντας ταυτόχρονα και μια λαχταριστή φέτα ζωής. Όσο για τον αστυνόμο Χάρη Κόκκινο, ήρθε και θα μείνει, δεν θα μπορούσε να γίνει αλλιώς: βαδίζει πλάι μας, αναπνέει μαζί μας, σηκώνει, όπως όλοι μας, κι εκείνος τον δικό του σταυρό.”
“…η Ευτυχία Γιαννάκη για άλλη μια φορά καταφέρνει να μας συνεπάρει και να μας κάνει να αγωνιούμε για την κατάληξη αυτής της ιστορίας, που έχει την αρχαιοκαπηλία στο κέντρο της, και την ανεύρεση του δολοφόνου.”
“Λατρεύω τον τρόπο που η Ευτυχία χτίζει τους χαρακτήρες της από την κορφή ως τα νύχια και από το μυαλό ως την ψυχή και τα βαθύτερα τραύματά τους μέσα σε λίγες γραμμές περιγραφής. Αυτό είναι σπουδαίο· οι χαρακτήρες εξελίσσονται, μα κυρίως, η συγγραφέας δε φοβάται να αφήσει τους πρωταγωνιστές για λίγο στην άκρη και να ασχοληθεί με νέους ήρωες, να στήσει τους δευτεραγωνιστές σε πρώτο πλάνο και να δώσει χώρο σε νέα πρόσωπα.”
“…Η συγγραφέας μας μεταφέρει στην Πάρο με σκοπό, μέσα από την πλοκή του αστυνομικού μύθου, να αναδείξει κοινωνικές ιδιαιτερότητες και παθογένειες της κλειστής κοινωνίας· με την υποδειγματική αποτύπωση της ψυχοσύστασης των πρωταγωνιστών να είναι το πιο δυνατό σημείο του βιβλίου.”
“…Οικογενειακά μυστικά και κυκλώματα αρχαιοκαπηλίας, η Ελλάδα της κρίσης και του εύκολου πλουτισμού, η ομερτά των μικρών, κλειστών κοινωνιών και στο φόντο ο αέναος εμφυλιοπολεμικός διχασμός των προγόνων που επηρεάζει τις ζωές των επιγόνων σε έναν φαύλο κύκλο, όλα αυτά διαπλέκονται σε ένα χορταστικό μυθιστόρημα με στέρεους χαρακτήρες που εκτυλίσσεται στα στενά της Παροικιάς, στις Λεύκες και στις απόμερες παραλίες, με τις θερμοκρασίες να αυξάνονται και τις ορδές των τουριστών να ξεχύνονται στο νησί.”
“Κορυφαίο βιβλίο από την κορυφαία Ελληνίδα συγγραφέα νουάρ μυθιστορημάτων. Συστήνεται ανεπιφύλακτα και με ενθουσιασμό.”
“…ίσως το καλύτερο από τα πέντε με πρωταγωνιστή τον Χάρη Κόκκινο που έχει γράψει. Η τρομακτική επικαιρότητά του δείχνει την τρομακτική κοινωνική οξυδέρκεια της δημιουργού, η οποία επιστρέφει τον αντιήρωά της από την Πάρο στη λαβωμένη από το πρώτο κύμα του κορονοϊού Αθήνα.”
– Πελιώ Παπαδιά
“«Στη φωλιά του Ιππόκαμπου» η Ευτυχία Γιαννάκη, δείχνει ακόμη πιο σίγουρη, πατάει γερά στα πόδια της και δίνει την αίσθηση ότι όσο σέβεται τον εαυτό της και τους αναγνώστες άλλο τόσο διασκεδάζει την περιπέτεια της συγγραφής ενός βιβλίου σαν μικρό παιδί.[…]Διαβάζοντας την Γιαννάκη καταλαβαίνεις ότι η ελληνική λογοτεχνία έχει λαμπρό μέλλον.”
“…Εντυπωσιακό το πάντρεμα της Ευτυχίας Γιαννάκη του μύθου με την δική της συμμετοχή. Μιλάει η ίδια με τους ήρωές της, «παίζει» διακριτικά και δυνατά μέσα στην ιστορία δίνοντας μια πρωτοπορία στην σύλληψη και γραφή του μυθιστορήματος που γοητεύει διπλά. Σαν να μας αποκαλύπτει τις δικές της αγωνίες, τις σκέψεις και τα συναισθήματα στην όλη πλοκή.”
“…Το δεύτερο μέρος της «Τριλογίας του βυθού» και η Γιαννάκη στην καλύτερη στιγμή της. Το παιχνίδι με τις λέξεις, η βαθιά διεισδυτική ματιά στο «εγώ» των ανθρώπων, η κατανόηση της πόλης, του νησιού, η στιβαρή ερμηνεία καταστάσεων, συνθηκών και το πάντρεμα πραγματικότητας και μύθου καθιστούν το βιβλίο πραγματικά μοναδικό.”
“…Πολυεπίπεδο αστυνομικό μυθιστόρημα δομημένο με αυθεντικά μοντέρνα γραφή, η οποία παραπέμπει στο μέλλον κι όχι στο παρελθόν του αστυνομικού ύφους, χωρίς να απεμπολεί τις συμβάσεις του. Όποιος θέλει, μπορεί να παραμείνει στο πρώτο επίπεδο της αστυνομικής αφήγησης, αλλά ο αναγνώστης που θα αναζητήσει τις γλωσσικές και ψυχολογικές μεταφορές του κειμένου, θα απολαύσει πολύ καλύτερα την πλοκή και τα αφηγηματικά παιχνίδια της Γιαννάκη.”
“…Πέρσι το καλοκαίρι ταξιδέψαμε με τη _Νόσο του μικρού θεού_ στην Πάρο, φέτος στη δεύτερη περιπέτεια του Αστυνόμου Χάρη Κόκκινου, τον παρακολουθούμε να κυνηγά τον δολοφόνο μιας δημοσιογράφου με τατουάζ ένα τεράστιο ιππόκαμπο στο στήθος, που βρέθηκε νεκρή στην πισίνα του πρώην συζύγου της και διάσημου ζωγράφου.”
– Marie Claire
“…Ίσως το καλύτερο μυθιστόρημα της Ευτυχίας Γιαννάκη.”
– Το Βήμα
“…Μας αρέσει ο τρόπος που η συγγραφέας χειρίζεται την αστυνομική πλοκή οξύνοντάς τη με την έντονη κοινωνική ματιά, χιούμορ και ανθρώπινη διάσταση.”
– Φωτεινή Σίμου, ELLE
“…Ένα αστυνομικό βιβλίο απολαυστικό και πολυεπίπεδο που κάνει νύξη και ακτινογραφεί πάθη, παθήματα, παθολογία τέχνης και εποχής. Με έναν βαθύτατα πυκνό και φιλοσοφημένο λόγο, αναδεικνύοντας κάθε ανθρώπινη πληγή, πτυχή, ενοχή.”
“…Σε ένα ακόμη βιβλίο η Γιαννάκη καταφέρνει να βρει μικρούς ή μεγαλύτερους δρόμους ώστε να πρωτοτυπήσει… και φυσικά παντού στο βιβλίο είναι διάχυτη η διάθεσή της να σχολιάσει κοινωνικά φαινόμενα αλλά και χαρακτήρες αρκετές φορές με το καυστικό υποδόριο χιούμορ της. Εννοείται ότι το δικαιούται. Μετά από πέντε βιβλία η Γιαννάκη συνεχίζει να αποτελεί μια φρέσκια φωνή στην Ελληνική αστυνομική λογοτεχνία.”
“…η συγγραφέας αιφνιδιάζει τον αναγνώστη βάζοντας το εαυτό της στην αφήγηση που ως από μηχανής θεός κατευθύνει την αστυνομική έρευνα. Η απρόσμενη αυτή εξέλιξη εξάπτει το ενδιαφέρον του αναγνώστη, υπερβαίνει τις στερεοτυπικές ιστορίες των ψυχικά διαταραγμένων δολοφόνων και ανεβάζει το επίπεδο του βιβλίου.”
“…αυτό που κάνει η Ευτυχία Γιαννάκη με τα αστυνομικά της μυθιστορήματα είναι να «πέφτει πάνω σου» μετωπικά με τη γραφή της, η οποία έχει εξελιχτεί μεθοδικά και συνεχίζει να πλάθει νέους κόσμους με την εισβολή της στο μεσογειακό νουάρ. Δεν διστάζει να βάζει και τον εαυτό της σε «περιπέτειες» στις ιστορίες της για να ανάψει την φλόγα σε ένα βραδύκαυστο φυτίλι.”
“Το τελευταίο της έργο, ωστόσο, ξεπέρασε τα προηγούμενα κι έφτασε σε ανώτερα επίπεδα, παρά το μέγεθός του. Κι αυτό επιτεύχθηκε επειδή η συγγραφέας άφησε πίσω της τις προσωπικές της ευκολίες, δεν βολεύτηκε στα μοτίβα που η ίδια είχε πλάσει, ανακάτεψε την τράπουλα της γραφής της και στα δικά της καλούπια έπλασε άλλου είδους αγγεία, δικά της κι αυτά, αλλά σίγουρα ψημένα στο καμίνι της ανανέωσης και του εμπλουτισμού.”
“…Το αρτιότερο και το πιο ώριμο από τα μυθιστορήματα της Γιαννάκη. Είναι επίσης και πρωτότυπο, καθώς η ίδια εμπλέκεται στην ιστορία. Η συγγραφέας γράφει μια αξιανάγνωστη ιστορία, στην οποία δεν βρίσκουμε λογοτεχνικά ψεγάδια… Τα θέματα που θίγει είναι πολλά. Η ενδοοικογενειακή βία, η σεξουαλική πείνα ορισμένων ανδρών και η λογοτεχνία γενικά…”
– Φίλιππος Φιλίππου, Το Βήμα
“…το νέο αστυνομικό μυθιστόρημα της Ευτυχίας Γιαννάκη, _Στη φωλιά του ιππόκαμπου_, δεν μου άρεσε απλά. Mε συνεπήρε.”
“…Το μυθιστόρημα της κ. Γιαννάκη διαθέτει χαρακτήρες τόσο αληθινούς που αγγίζουν το μυθικό, πλοκή τόσο πρωτότυπη που μπλέκεται με τη συγγραφική τραγικότητα. Κινείται διαρκώς ανάμεσα στο πραγματικό και το ονειρικό. Το ένα τροφοδοτεί το άλλο. Τα όρια τους, εμφανή αλλά και ταυτόχρονα δυσδιάκριτα. Μήπως τελικά είμαστε όλοι μας εγκλωβισμένοι στη φωλιά του ιππόκαμπου και παρακολουθούμε ως θεατές τις ζωές μας;”
“…Η Ευτυχία Γιαννάκη στο δεύτερο μέρος της Τριλογίας του βυθού πρωτοτυπεί αποκτώντας λογοτεχνική υπόσταση για να κατευθύνει η ίδια τις έρευνες του αστυνόμου Χάρη Κόκκινου στο μακρινό παρελθόν και στη μικρή κοινωνία της Ύδρας όπου βρίσκεται η άκρη του νήματος μιας αινιγματικής υπόθεσης γυναικοκτονίας.”
“Το δεύτερο μέρος της «Τριλογίας του βυθού», με το οποίο συστήνεται στο κοινό η φρέσκια ματιά της Γιαννάκη στο είδος του νουάρ.”
– Νίκος Κουρμουλής, Τα Νέα
“…Στη _Φωλιά του ιππόκαμπου_ όμως η Γιαννάκη πάει ένα βήμα παραπέρα, συμμετέχει στην εξέλιξη της πλοκής κοιτάζοντάς μας κατάματα, θυμίζοντάς μας αδιάκοπα την παρουσία της ως συγγραφέως, παίζοντας με τα σύμβολα της θάλασσας και του αλλόκοτου θαλάσσιου πλάσματος που είναι ο ιππόκαμπος, με τα χρώματα και τους τόπους.”
“…η συγγραφέας αιφνιδιάζει τον αναγνώστη βάζοντας το εαυτό της στην αφήγηση και ως από μηχανής θεός κατευθύνει την αστυνομική έρευνα. Το ευφυές αυτό τέχνασμα προσδίδει αυτονομία στους ήρωές της, καθιστά μη διακριτά τα όρια της μυθοπλασίας και της οιονεί πραγματικότητας που ορίζει η διπλή υπόσταση δημιουργού-πρωταγωνιστή και υπερβαίνει τις στερεοτυπικές ιστορίες των ψυχικά διαταραγμένων δολοφόνων.”
“Η έμφυλη βία από την άλλη καταγγέλλεται στο αστυνομικό μυθιστόρημα της Ευτυχίας Γιαννάκη _Στη φωλιά του ιππόκαμπου_. Η πεζογράφος θετει καίριους προβληματισμούς για τις δολοφονίες γυναικών, τόσο σήμερα όσο και τη δεκαετία του ’80, δολοφονίες που αναδύονται ως η κορυφή του παγόβουνου πάνω από μια σειρά κοινωνικών, θεσμικών ή άγραφων, πλαισίων που οδηγούν στην εκμετάλλευση και τη βία εις βάρος του «αδύναμου» φύλου. Μέσα από τη μυθοπλαστική δράση αποδεικνύεται ότι οι γυναίκες είναι τα μόνιμα θύματα μακροχρόνιων ηθών, προσωπικών φιλοδοξιών και ανδροκρατικών στερεοτύπων.”
“…Κρατιέμαι –αν έγραφα θα χανόταν η έκπληξη σελίδα με την σελίδα καθώς η Γιαννάκη χειροτεχνεί ως συγγραφέας με λογική μπλόφας που ετοιμάζει ο έμπειρος χαρτοπαίκτης. Άλλο είναι, άλλο φαίνεται και σε άλλα σε πάει! Από το έγκλημα στις διαπροσωπικές σχέσεις, στην έννοια του ξένου και της υποδοχής του, στην αποσύνθεση του κοινωνικού ιστού με την παρατεταμένη οικονομική κρίση, στην άγνωστη αθηναϊκή τοιχογραφία των ημερών όπου η βία εγκαθίσταται για τα καλά στη ζωή μας, αποκτώντας μια αυθύπαρκτη παρουσία. Ο Χάρης Κόκκινος ήρθε για να μείνει!”
Η Ευτυχία Γιαννάκη καλεσμένη στην εκπομπή “Περιεχόμενα” του Νίκου Κουρμουλή, μίλησε για το νέο της αστυνομικό μυθιστόρημα «Αλκυονίδες μέρες» και δρόσισε με δηλητηριώδης σταγόνες noir desir τους ακροατές. – Amagi
“…Στο «Αλκυονίδες μέρες» μια ανήλικη μαύρη κοπέλα βρίσκεται μαχαιρωμένη στην τουαλέτα ενός εμπορικού κέντρου. Έξοχος ο εισαγωγικός εσωτερικός μονόλογος του θύματος τη στιγμή που ξεψυχά.”
Ακούστε το soundtrack του βιβλίου, όπως το επιμελήθηκε η Σταματία Παρηγόρα.
Στα 25 καλύτερα αστυνονικά noir για το καλοκαίρι
“…Η Γιαννάκη προσπαθεί να μας εξηγήσει πώς ο δολοφόνος φτάνει στο έγκλημα, όχι για να τον δικαιολογήσει, αλλά για να καταλάβει και να καταλάβουμε τι μας ωθεί στη βία και στην εκδίκηση. Μας βοηθά να “διαβάσουμε” την ψυχή ενός (φανταστικού) ανθρώπου που από θύμα της κοινωνίας γίνεται εκδικητής της. […] Αν το πρώτο αστυνομικό της Γιαννάκη έκανε εντύπωση, το δεύτερο μας κάνει να πούμε με σιγουριά ότι βρήκαμε φλέβα χρυσού για το ελληνικό αστυνομικό μυθιστόρημα.”
“…Μου κάνει εντύπωση ο τρόπος με τον οποίο η συγγραφέας καταγράφει τις λεπτομέρειες στα πράγματα, τα σκηνικά, το περιβάλλον, αλλά κυρίως το πώς παρακολουθεί στενά τις μύχιες σκέψεις των ηρώων της. Σαν να τους ανοίγει τον εγκέφαλο με ένα νυστέρι και έτσι, χειρουργικά, να αφαιρεί κάθε σκέψη από το μυαλό τους. Υποκλίνομαι.”
“…Ο Αστυνόμος Χάρης Κόκκινος, ο φύλακας της έννομης τάξης που ακούει David Bowie και διαβάζει Thomas Bernhardt, σπεύδει στον τόπο του εγκλήματος για να εξιχνιάσει μια υπόθεση με αντίπαλο τον χρόνο.”
– Ξένια Γεωργιάδου, Περιοδικό Γυναίκα
“…Η «μαύρη τύχη» της μαύρης κοπέλας συναντιέται με τη μαύρη τύχη του λευκού εργάτη, και αυτό είναι που θέλει να τονίσει η Ευτυχία Γιαννάκη: στη ζωή, μα και στη λογοτεχνία, ο θάνατος ενίοτε είναι θέμα συμπτώσεων.”
“…Ακολουθώντας τις τεχνικές του αστυνομικού μυθιστορήματος, η Ευτυχία Γιαννάκη αφηγείται αριστοτεχνικά την ιστορία της και εντάσσει τους αναγνώστες στο σύμπαν του Χάρη Κόκκινου ομαλά και φυσικά.”
“6 αγαπημένοι ντετέκτιβ της αστυνομικής λογοτεχνίας, μεταξύ αυτών και ο Χάρης Κόκκινος της Ευτυχίας Γιαννάκη. Aρχετυπικοί ήρωες με προσωπικό στιλ και ηθική.”
“Η συγγραφική δύναμη της Γιαννάκη φαίνεται στη διείσδυση στην ψυχολογία των ανθρώπων… Ένα από τα καλύτερα βιβλία που γράφτηκαν για την κρίση μαζί με την _Άκρα ταπείνωση_ της Ρέας Γαλανάκη.”
– Βασίλης Βασιλικός, Εφημερίδα Νέα Σελίδα
Δείτε την Ευτυχία Γιαννάκη στην εκπομπή CityLife της Nova, να μιλάει για τις _Αλκυονίδες μέρες_ και την νέα υπόθεση που θα κληθεί να φωτίσει ο Αστυνόμος Χάρης Κόκκινος και οι συνεργάτες του.
“…Ένα καθηλωτικό αστυνομικό μυθιστόρημα… Οι _Αλκυονίδες μέρες_ είναι γεμάτες φώς και σκοτάδι. Ένα βιβλίο που κρατά αμείωτο το ενδιαφέρον, μια εξαιρετικά δεμένη πλοκή, μια αστυνομική ιστορία γεμάτη κοινωνικά διδάγματα και παραδείγματα γεμάτα αλήθεια που βρίσκονται δίπλα μας.”
“…Δυνατή γραφή, ρυθμός που μαγνητίζει, το γνώριμο σκηνικό της Αθήνας του σήμερα, σ’ ένα βιβλίο που σε κάνει να θες να διαβάσεις το πρώτο μέρος της τριλογίας και να ανυπομονείς για τη συνέχεια.”
– Αγγελική Λάλου, Περιοδικό Beauté
“…Έκπληξη για μένα που μου αρέσει η αστυνομική λογοτεχνία και που διαβάζω αρκετούς ξένους συγγραφείς του είδους, ήταν ότι η πένα της Ευτυχίας διεισδυτική και αρκούντως αιχμηρή χάραξε μονοπάτια σε μέρη που αναγνώρισα, που αν και δύσβατα, αφού οι καταστάσεις που περιγράφονται και αναλύονται δεν είναι οι καλύτερες, ήταν πιο «γνώριμα» αφού τα διαβαίνουμε δυστυχώς καθημερινά μέσα από την επικαιρότητα.”
“…Είναι εντυπωσιακό πόσο γοητευτικό είναι να μελετά κανείς τη διαδρομή που οδηγεί σε κάτι τόσο αποκρουστικό όσο ένα έγκλημα κατά της ζωής. Η βία είναι σαν μισοκοιμισμένο ζώο που κουβαλάμε μέσα μας. Πώς ξυπνάει αυτό το ζώο; Τι συμβαίνει όταν αποφασίσει να δείξει τη δύναμή του;” Διαβάστε τη συνέντευξη που παραχώρησε η Ευτυχία Γιαννάκη στον Ελπιδοφόρο Ιντζέμπελη και στο diastixo.gr, με αφορμή το νέο της αστυνομικό μυθιστόρημα «Αλκυονίδες μέρες».
“…Οι «Αλκυονίδες μέρες» είναι πολύ καλύτερο βιβλίο από πολλά αστυνομικά της Σκανδιναβίας. Απαντώντας στο ερώτημα του τίτλου αν η ελληνική αστυνομική λογοτεχνία έχει λόγο να χαίρεται με την έκδοση των «Αλκυονίδων ημερών» και τον αστυνόμο Χάρη Κόκκινο απαντούμε με σιγουριά ΝΑΙ.”
“…Ρεαλιστικοί χαρακτήρες, βαθύτερες σκέψεις, ξεκάθαρη ματιά πάνω στην ανθρώπινη συμπεριφορά, μια παρένθεση αφιερωμένη στη σχέση πατέρας-γιος, γραφή μεστή αλλά ρέουσα ―είναι μερικά επί πλέον στοιχεία που καθιστούν, κατά τη γνώμη μου, τις _Αλκυονίδες μέρες_ ένα άρτιο έργο αστυνομικής λογοτεχνίας.”
“…Η πλοκή του βιβλίου είναι για ακόμη μία φορά άκρως ενδιαφέρουσα, γρήγορη και χωρίς άσκοπες παύσεις ή φλυαρίες για να επιτευχθεί το μέγιστο της αγωνίας. Η συμπαγής δομή και η καλή αφήγηση είναι από μόνα τους τα στοιχεία αυτά που αρκούν για να κάνουν τον αναγνώστη να διαβάσει ασταμάτητα το βιβλίο. Κάθε λέξη μέσα στην αφήγηση έχει λόγο ύπαρξης και συνηγορεί υπέρ της έντασης.”
“…με το Λαβύρινθο που εν τέλει φιλοξενεί όλα αυτά τα κατά Beaudelaire αθώα τέρατα η Ευτυχία Γιαννάκη «στήνει» με επιδεξιότητα ένα διαρκές παιχνίδι ανατροπών όπου η χαρά παραδίδει σκυτάλη στη μεγάλη λύπη και στον αβάσταχτο πόνο, η χαρά κάνει βάρδια με την απώλεια, το μίσος συναντά το πάθος και εκείνο τροφοδοτεί το σκηνικό του αίματος, της παράβασης και της ύβρεως.”
“…Μερικές φορές η Γιαννάκη κλείνει ένα κεφάλαιο με μία πρόταση, η οποία ή θα ανατρέψει κάποια μέχρι τότε θεωρούμενα ως δεδομένα η θα συγκλονίσει με την αποκάλυψη. Και δεν είναι μόνον το τι λέει, αλλά κυρίως το πώς το λέει. Το ίδιο κάνει και στο τέλος του βιβλίου. Με μια πρόταση σε τσακίζει. Διαβάστε το. Δεν θέλω να πω τίποτε περισσότερο…”
“…Με την _Πόλη στο φως_ επιχειρεί αυτή τη φορά η Ευτυχία Γιαννάκη να εισδύσει στα άδυτα της νεοελληνικής πραγματικότητας και ιδιοσυστασίας και στις πιο σκοτεινές υποθέσεις που μπορούν να εκτυλιχθούν στις γειτονιές και τις γωνιές της Αθήνας. Παίζοντας αντιστικτικά με το φως της πόλης και τη σκοτεινιά του εγκλήματος και των παθογενειών της εποχής μας, η συγγραφέας, ολοκληρώνοντας την «Τριλογία της Αθήνας», καταφεύγει στην προσφιλή πρακτική που ακολούθησε και στα δύο προηγούμενα βιβλία.”
Η Ευτυχία Γιαννάκη λατρεύει τον συντηρητισμό του καλλιτεχνικού πατινάζ και την ταχύτητα της Formula 1. Συνέντευξη στη Λίνα Ρόκου, με αφορμή το βιβλίο «Πόλη στο φως».
“…Το τρίτο βιβλίο της Γιαννάκη εντυπωσιάζει με το στήσιμο της ιστορίας και τη γραφή του. Σφιχτό και καλά δουλεμένο, δένει την κεντρική πλοκή με μικρές ιστορίες που εκ πρώτης όψεως μοιάζουν άσχετες, αλλά λειτουργούν ενισχυτικά στη βασική ιστορία.”
“…η Πόλη στο φως δεν είναι ένα ακόμη αστυνομικό μυθιστόρημα. Τα κοινωνικά ζητήματα που αναδύονται μέσα από τις γραμμές του βιβλίου είναι τόσο σημαντικά και καίρια που πολλές φορές ξεχνάς τον κυρίως φόνο για να αντιμετωπίσεις τους μικρούς φόνους της καθημερινότητας, που οι περισσότεροι αγνοούμε.”
“…Η Ευτυχία Γιαννάκη ξέρει να στήνει εξαιρετικές ιστορίες, να δημιουργεί σασπένς, αλλά και χαρακτήρες που μπορούν να το υποστηρίξουν μέχρι το τέλος.”
“…Κλείνοντας την _Πόλη στο φως_, και δυσκολευόμενος να ξεπεράσεις το σοκ της – κυριολεκτικά – τελευταίας σελίδας, ως φανατικός αναγνώστης και ακόλουθος του Χάρη Κόκκινου είσαι σίγουρος για δύο τουλάχιστον πράγματα: Πρώτον, η Ευτυχία Γιαννάκη σε έχει εκπλήξει, σε έχει συναρπάσει, σε έχει προβληματίσει, και σίγουρα δεν σε έχει απογοητεύσει. Δεύτερον, ακόμα και αν οι περιπέτειες του Χάρη Κόκκινου βρουν ποτέ συνέχεια σε κάποιο επόμενο βιβλίο, τίποτα δεν θα είναι ξανά το ίδιο.”
“…Αφηγούμενη μια ιστορία εγκλήματος, τοποθετημένη στην Αθήνα, την πόλη της, η Γιαννάκη εκφράζει την αγάπη της γι’ αυτήν, την «πόλη στο φως», η οποία έχει τον τρόπο της να επιβιώνει «και με την αλήθεια και με το ψέμα», δηλαδή με κάθε δυσκολία.”
“…Η Ευτυχία Γιαννάκη ολοκληρώνει θριαμβευτικά την τριλογία της Αθήνας, εγκλωβίζοντας τον Χάρη Κόκκινο σ’ έναν κύκλο βίας που ξεκινά από τον άγριο φόνο μιας εγκύου αλλά συμπεριλαμβάνει ένα σκάνδαλο ντόπινγκ και τη σφαγή στη Σρεμπένιτσα.”
– Αριστοτέλης Σαΐνης, Εφημερίδα των Συντακτών
“…Η Γιαννάκη ρίχνει φως στην Αθήνα της κρίσης, μια πόλη σκοτεινή όπου κυριαρχούν οι αποχρώσεις του μαύρου και βασιλεύουν τα «άνθη του κακού». Οι αντιήρωές της προσπαθούν να «αναδυθούν» μέσα από σκοτεινά μονοπάτια. Στόχος, η κατάκτηση του μοναδικού τους θεού, του χρήματος. Μέσα και μόνο από αυτό καταξιώνονται ή διεκδικούν τις χαμένες ευκαιρίες για πραγμάτωση των ονείρων τους.”
500 λέξεις με την Ευτυχία Γιαννάκη. Διαβάστε τη συνέντευξη που παραχώρησε η συγγραφέας στην Καθημερινή με αφορμή την έκδοση του νέου της βιβλίου _Πόλη στο φως_.
Η _Πόλη στο φως_ και η Τριλογία της Αθήνας: γράφει η Ευτυχία Γιαννάκη στην ΕΡΤ.gr
“…Καταξιωμένη πια συγγραφέας αστυνομικής λογοτεχνίας, η Ευτυχία Γιαννάκη ολοκληρώνει την Τριλογία της Αθήνας με τον αστυνόμο Χάρη Κόκκινο να προσπαθεί να εξιχνιάσει ένα αποτρόπαιο έγκλημα, ενώ παράλληλα αναζητά την αλήθεια σε ένα άλλο έγκλημα στο οποίο είναι κατηγορούμενος ο γιος του. Έξυπνη πλοκή και αναγνωστική διαδρομή με ευρηματικότητα και σασπένς σε κάθε σελίδα που κερδίζει τον πιο απαιτητικό αναγνώστη μυθιστορημάτων του είδους.”
“…Δεν είναι μόνο η πλοκή που γίνεται απρόβλεπτη, ούτε το παζλ που συμπληρώνει κομματάκι-κομματάκι την ψυχοσύνθεση και την ιστορία των ηρώων, αλλά ο περίγυρος είναι τόσο γνώριμος, το περιβάλλον, η ατμόσφαιρα, ακόμη και οι χαρακτήρες. Εξελλίσσονται στην πρωτεύουσα και θα μπορούσαμε να τις παρακολουθούμε σε ένα αστυνομικό δελτίο της σύγχρονης κοινωνίας μας. Όπως έχω ξαναπεί, είναι αυτό το ταλέντο που θαυμάζω στην Ευτυχία Γιαννάκη, όπου καταγράφει τις λεπτομέρειες της καθημερινότητας και τις αποτυπώνει σε λέξεις.”
“…Η Ευτυχία Γιαννάκη που αρέσκεται στους ειρωνικά σκοτεινούς τίτλους αποδεικνύει ότι επαξίως επαινέθηκε για την ψυχαναλυτική δύναμη των ηρώων. Για την οξυδερκή περιγραφή της πόλης και των ανθρώπων της… Αλλά πάνω απ’ όλα μας δίνει έναν καθ’ όλα ευάλωτο και ευαίσθητο αστυνόμο Κόκκινο να αποδεικνύει διαρκώς πως η ανέκφραστη αγάπη είναι σχεδόν έγκλημα… Εξαιρετικό δείγμα αστυνομικής γραφής.”
– Ελένη Γκίκα, Φιλελεύθερος
“…Η συγγραφέας είναι νέα, έχει όμως εκδώσει δύο προηγούμενα αστυνομικά μυθιστορήματα, που μαζί με το παρόν συνθέτουν την Τριλογία της Αθήνας. Τα βιβλία της ακολουθούν δοκιμασμένους δρόμους λαμβάνοντας στοιχεία τόσο από το κλασικό αγγλικό αστυνομικό μυθιστόρημα όσο και από τα αιματοβαφή και σκληρά σκανδιναβικά αντίστοιχα. Εν τέλει, το έγκλημα θα εξιχνιασθεί, αλλά ο Αστυνόμος Χάρης Κόκκινος θα πληρώσει πολύ βαρύ τίμημα για την προσπάθειά του.”
– Χαρίκλεια Γ. Δημακοπούλου, Εφημερίδα Εστία
“…Εισχωρώντας με μοναδικό τρόπο στην ψυχολογία των ηρώων της, μπαίνοντας στο πετσί τους και στο μυαλό τους ακόμα, η συγγραφέας αποτυπώνει με ακρίβεια χειρουργού τις αντιδράσεις, τις συμπεριφορές, τον τρόπο που εκφράζονται και μιλούν, τις σκέψεις τους. Και χτίζει, με υπομονή, έναν κόσμο άγνωστο στους περισσότερους, ρεαλιστικό, αλλά τόσο απάνθρωπο, πέρα από κάθε λογική, που όμως για κάποιους αντιστοιχεί στην πραγματικότητα. Και, εντέλει, στο κλείσιμο του βιβλίου –και της τριλογίας–, όλα φωτίζονται, όλα αποκαλύπτονται. Η πόλη έρχεται στο φως.”
Η _Πόλη στο φως_ στα καλύτερα αστυνομικά μυθιστορήματα του 2018 σύμφωνα με το Bookpress και τη Χίλντα Παπαδημητρίου.
“…Η Ευτυχία Γιαννάκη ολοκληρώνει με την _Πόλη στο φως_ την πολύ πετυχημένη «τριλογία της Αθήνας» με πρωταγωνιστή τον αστυνόμο Χάρη Κόκκινο. Τα βιβλία της βρήκαν ανταπόκριση από το κοινό χάρη στην επαφή τους με τη σύγχρονη αθηναϊκή πραγματικότητα σε ένα επίπεδο πολιτικό, κοινωνικό, ακόμα και αισθητικό.”
“…Η Γιαννάκη πάνω σε αυτή τη βάση μας δίνει την καλύτερη της στιγμή. Συγκλονιστικό φινάλε σε μια τριλογία που κορυφώνεται όπως της αξίζει. Η πλοκή είναι καλύτερα δουλεμένη, η διείσδυση στη ψυχοσύνθεση των ηρώων ακόμη πιο βαθιά και η ανατροπή, αυτή τη φορά, οδηγεί σε μια συνταρακτική αποκάλυψη. Η αφηγηματική ροή έχει κινηματογραφικό ρυθμό, η πρόζα μεγαλύτερο βάθος, ο λόγος απλός και πάντα εύστοχος, το ύφος ρεαλιστικό όσο δεν πάει και ο προβληματισμός-στοχασμός των ηρώων να φροντίζει για το εικαστικό αποτέλεσμα.”
“…Ως γνωστόν, το αστυνομικό μυθιστόρημα είναι το μεγάλο κοινωνικό μυθιστόρημα της εποχής μας και έτσι σε όλη τη διάρκεια της αφήγησης πέρα από την απολαυστική πλοκή, που συνοδεύεται από δουλεμένη γλώσσα, με εύστοχες παρομοιώσεις και μεταφορές, λογοπαίγνια, φιλοσοφικές σκέψεις και στοχασμούς, μετακινήσεις στον χρόνο μέσα από φλας μπακ και εξαιρετικά ψυχογραφήματα των ηρώων, έχουμε και τα κοινωνικά και πολιτικά σχόλια δια στόματος κάθε χαρακτήρα, που όσο σκοτεινός και αν είναι, υπάρχει πάντα ψυχολογική και κοινωνιολογική εξήγηση για την όλη πορεία του.”
“…Με την _Πόλη στο φως_ ολοκληρώνεται η Τριλογία της Αθήνας, μια αστυνομική σειρά που αγαπήθηκε πολύ από το αναγνωστικό κοινό. Για άλλη μια φορά η Αθήνα είναι ο σιωπηλός πρωταγωνιστής της ιστορίας, μια πόλη που αγκομαχάει γονατισμένη από την κρίση, τις δυσκολίες, την ανομία και την εγκληματικότητα. Ο Αστυνόμος Χάρη Κόκκινος είναι ο νέος ήρωας της πόλης. Η Ευτυχία Γιαννάκη συνδυάζει την αστυνομική δράση με την οξύτατη κοινωνική ματιά, σε ένα μυθιστόρημα που μάλλον θα γίνει κλασικό στο είδος του.”
“…Η Ευτυχία Γιαννάκη έχει κατακτήσει μια θέση στην Ιστορία της σύγχρονης αστυνομικής λογοτεχνίας με το σπαθί της… ή μάλλον με το μαχαίρι των θυτών της. Από το _Στο πίσω κάθισμα_ (2016) και τις _Αλκυονίδες μέρες_ (2017) ως το προκείμενο μυθιστόρημά της _Πόλη στο φως_ (2018) το αίμα ρέει άφθονο γύρω από τα θύματα και η σκηνή του φονικού προκαλεί φρίκη ακόμα και στους πιο έμπειρους αστυνόμους.”
“…Ένα είναι το συμπέρασμα το δικό μου σε αυτό το καταπληκτικό βιβλίο. Σασπένς, φόβος, λύτρωση, αστυνομικό δαιμόνιο, σκοτεινές σκέψεις, έντονα συναισθήματα, καθημερινότητα που σοκάρει. Ιστορίες πολλές δεμένες μεταξύ τους, ζωές ανθρώπων που χάλασαν ή προσπαθούν να φτιάξουν. Κοινωνικά στερεότυπα που καταρρέουν, μοναξιά απέραντη, σύγχρονος κόσμος, ο δικός μας κόσμος, το δικό μας περιβάλλον πια, αν σκεφτεί κανείς πως όλα όσα τόσο μυθιστορηματικά και αριστουργηματικά περιγράφει η Ευτυχία συμβαίνουν στη δική μας γειτονιά, ίσως και στο διπλανό μας σπίτι.”
“…Η Ευτυχία Γιαννάκη μάλλον δεν ανήκει σε καμία από τις τρεις κατηγορίες και ανήκει σε μια εντελώς ξεχωριστή τέταρτη. Διαβάζοντας το _Πόλη στο Φως_ το τρίτο μέρος της Αθηναϊκής τριλογίας και χωρίς να έχω διαβάσει κανένα από τα δύο πρώτα βιβλία αποκόμισα το συμπέρασμα ότι η Γιαννάκη δημιουργεί μια διαφορετική αστυνομική λογοτεχνία, ένα υβρίδιο που καταφέρνει να χωρέσει με πολύ επιτυχημένο τρόπο: Την αστυνομική έρευνα, το κοινωνικό σχόλιο και μια πολύ διεισδυτική ματιά στις ζωές των ηρώων της.”
“…Είναι όμως χαρακτηριστικό ότι κανένα από αυτά τα επίπεδα του βιβλίου δεν εκβιάζεται, τα επίπεδα άλλοτε τέμνονται και άλλοτε εφάπτονται, συνυπάρχουν αρμονικά και οδηγούν αβίαστα τον αναγνώστη σε ένα από τα πιο σημαντικά διακυβεύματα της λογοτεχνίας της κρίσης: στον προβληματισμό του και στον φωτισμό των γεγονότων μακριά από κάθε ηθικολογία και διδακτισμό. Η _Πόλη στο φως_ λοιπόν κερδίζει αυτό το στοίχημα και δεν καταγγέλλει ούτε παρηγορεί, ρίχνει φως, άπλετο φως σε μια πόλη που για χρόνια ζούσε στο σκοτάδι. Γι’ αυτό και αξίζει να διαβαστεί.”
“Τα καυτά καλοκαιρινά κύματα θέλουν τη δροσιά τους, θέλουν το αστυνομικό τους μυθιστόρημα. Η Ευτυχία Γιαννάκη έχει αποδείξει ότι ξέρει πολύ καλά τα μυστικά του είδους. Σασπένς, ανατροπές, δουλεμένη πλοκή, δράση, αλλά και οξυδερκές κοινωνικό σχόλιο, πολυδιάστατη ανάπτυξη χαρακτήρων, λογοτεχνική μαεστρία που αποτυπώνεται σε μοναδικές φράσεις, στο διάβασμα της ύπαρξης και της κοινωνίας. «Οι ναυαγοί του Αυγούστου» είναι το τρίτο μέρος της «Τριλογίας του βυθού» και από την εισαγωγή ξέρεις ότι δεν θα αφήσεις το βιβλίο από τα χέρια σου. Όλα είναι εδώ: ο κινηματογραφικός ρυθμός, η επικαιρότητα, η διεισδυτική πρόζα και η μεταμορφωτική δύναμη του μύθου.”
“Η Ευτυχία Γιαννάκη ολοκληρώνει την «Τριλογία του βυθού» και μας δείχνει ότι μπορεί να δημιουργεί ξανά και ξανά. Δημιουργία, όχι επανάληψη. Κάθε φορά ο Χάρης Κόκκινος, ο κεντρικός ήρωας, μας συστήνεται, κάθε φορά μας εκπλήσσει και κάθε φορά μας παρασέρνει στην ιστορία του. Εδώ έχουμε το πιο προσωπικό βιβλίο της Γιαννάκη. Οι _Ναυαγοί του Αυγούστου_ διαθέτουν την έξαψη περιπέτειας, το μυστήριο και το σασπένς που χρειάζεται το αστυνομικό μυθιστόρημα. Τα πήγαινε-έλα στον χρόνο, στον χώρο γίνονται με προσοχή και κάθε μετάβαση έχει νόημα.”
“Το έγκλημα έχει δύο «λύσεις». Πρώτη είναι αυτή που βρίσκει ο Κόκκινος, η οποία όμως αφήνει μια γεύση λειψής ικανοποίησης στον αναγνώστη. Η δεύτερη είναι αυτή που αποκαλύπτεται στις τελευταίες 13 σελίδες του βιβλίου. 13 σελίδες, οι οποίες «σφραγίζουν» τη βεβαιότητα ότι η Ευτυχία Γιαννάκη παρέδωσε ένα σπουδαίο βιβλίο (ξανά!), ξεπερνώντας τις προσδοκίες των αναγνωστών της (ξανά!).”
“…Ένα βιβλίο με σφιχτοδεμένη πλοκή, καλοδουλεμένους διαλόγους και συνεχείς εναλλαγές του παρελθόντος με το παρόν που καλύπτουν κενά και φωτίζουν σκοτεινές πλευρές της ιστορίας. Το κοινωνικό σχόλιο πρωταγωνιστεί και δίνει το πάτημα στον αναγνώστη να αναστοχαστεί και να προβληματιστεί.”
“…Ένα ακόμα βιβλίο που διαβάζεται απνευστί, μας συνεπαίρνει και μας λυτρώνει με το μοναδικό του τέλος. Με μεγάλη μαεστρία η δική μας Ευτυχία μάς χαρίζει απίθανες λογοτεχνικές στιγμές ενός κοινωνικο-αστυνομικού μυθιστορήματος που καθηλώνει.”
“…Ο αστυνόμος Χάρης Κόκκινος βρίσκεται αντιμέτωπος με ένα έγκλημα που απαιτεί δεξιότητες δεινού σκακιστή και ο αναγνώστης τον ακολουθεί σε μια κινηματογραφικών προδιαγραφών περιπέτεια. Η συγγραφέας του τρίτου μέρους της Τριλογίας του Βυθού μάς αποζημιώνει για την αναμονή μπλέκοντας στην ιστορία την ανεξιχνίαστη μέχρι σήμερα δολοφονία του συγγραφέα Κώστα Ταχτσή.”
– Marie Claire
“…Η Ευτυχία Γιαννάκη ολοκληρώνει ευφάνταστα την «Τριλογία του βυθού» και ο αστυνόμος Χάρης Κόκκινος επιστρέφει εσπευσμένα από τις διακοπές του στη φλεγόμενη Αθήνα του περσινού καλοκαιριού για να διαλευκάνει τη δολοφονία ενός υποψήφιου για την Ακαδημία Αθηνών που φαίνεται ν’ αντιγράφει το σκηνικό από τον τόπο του εγκλήματος στη μονοκατοικία του Ταχτσή.”
– Μισέλ Φάις, Εφημερίδα των Συντακτών
“Στους _Ναυαγούς του Αυγούστου_, η Γιαννάκη εκκινεί από ένα πραγματικό ανεξιχνίαστο έγκλημα, τη δολοφονία Ταχτσή, στήνει μια υπόθεση copycat, μας ταξιδεύει σε Πάρο και Αστυπάλαια, και μας γυρίζει πίσω, σε όλες μας τις κοινωνικές παθογένειες. Ακόμα ένας θρίαμβος του Κόκκινου, ακόμα μία πίστα στο παιχνίδι που αισθάνομαι ότι ακόμα εξακολουθεί να παίζει μαζί μας η συγγραφέας. Μου άρεσε πάρα πολύ!”
– Dont Ever Read Me
“Ένα αστυνομικό μυθιστόρημα ή καλύτερα ένα κοινωνικό μυθιστόρημα με αστυνομική πλοκή. Το τελευταίο της πολυγραφότατης Ευτυχίας Γιαννάκη με τίτλο _Οι ναυαγοί του Αυγούστου_. Το μυθιστόρημα διαδραματίζεται στην Πάρο και στην Αστυπάλαια αλλά και στην Αθήνα τον Αύγουστο του 2021 και βάζει στο κέντρο του μια ιδιαίτερα δραματική και σκοτεινή στιγμή της σύγχρονης ελληνικής ζωής: τη δολοφονία του συγγραφέα Κώστα Ταχτσή. Ο ντετέκτιβ Χάρης Κόκκινος θα αφήσει άρον άρον τις διακοπές του και θα επιδοθεί στην αναζήτηση στοιχείων για μια υπόθεση που όπως φαίνεται είναι η σημαντικότερη της καριέρας του.”
“…Έχετε στα χέρια σας ακόμη μια καλοδουλεμένη υπόθεση, γεμάτη από σφιχτές ραφές και μελετημένες ρωγμές”
– Φωτεινή Σίμου, ELLE
“Ένα αστυνομικό μυθιστόρημα μπορεί να είναι καλή λογοτεχνία και αυτό το συγγραφικό πόνημα το αποδεικνύει. Έντονο σασπένς και ανατρεπτικοί χαρακτήρες κρατούν τους αναγνώστες κολλημένους στις σελίδες του βιβλίου.”
– Γιάννης Τσιούλης, Down Town
“..η Ευτυχία Γιαννάκη με το έκτο βιβλίο της σειράς συνεχίζει να αποτελεί μια φρέσκια μοντέρνα προσθήκη στην ελληνική αστυνομική λογοτεχνία και ταυτόχρονα προσεγγίζει και αναζητά τη δική της συγγραφική ωριμότητα.”
“Η Ευτυχία Γιαννάκη με τον μοναδικό, όπως πάντα, αριστοτεχνικό τρόπο της πλέκει τη σύγχρονη πραγματικότητα με το ανεξιχνίαστο έγκλημα της δολοφονίας του συγγραφέα Κώστα Ταχτσή και κρατά το ενδιαφέρον του αναγνώστη σε κάθε σελίδα μέχρι το τέλος.”
“…Ένα αστυνομικό μυθιστόρημα που δουλεύει την τεχνική του φλας μπακ και των αποσπασματικών αναμνήσεων και σε συνεπαίρνει, ενώ ταυτόχρονα οδηγεί κάθε πρωταγωνιστή του στην ενδοσκόπηση και αυτοκριτική.”
“Σίγουρα θα το χαρείτε. Ενδεχομένως και να σας πονέσει ή να προβληματιστείτε. Ένα βιβλίο- απόδειξη ότι το αστυνομικό ενίοτε είναι και λογοτεχνία ακριβή.”
“η συγγραφέας ολοκληρώνει την Τριλογία του βυθού και κινούμενη με άνεση στον αφηγηματικό χρόνο, παραθέτει σκηνές και άρθρα του Τύπου από άλλες εποχές και, στη συνέχεια, συνθέτει επιδέξια έναν κόσμο του οποίου τα όρια μυθοπλασίας και πραγματικότητας δεν είναι διακριτά.”
“Η Ευτυχία Γιαννάκη, για άλλη μια φορά, ανεβάζει τον πήχη του ελληνικού αστυνομικού/κοινωνικού μυθιστορήματος. Η Αθήνα που φλέγεται ζωντανεύει ξανά στη μνήμη μας, πρωταγωνιστεί για άλλη μια φορά μαζί με τον αστυνόμο Κόκκινο σ’ αυτή την ευτυχή κατάληξη της «Τριλογίας του Βυθού».”