Οι σκέψεις πεθαίνουν πιο δύσκολα από τους ανθρώπους: κριτική για το Πίσω Κάθισμα

Στο πίσω κάθισμα-Ευτυχία Γιαννάκη (Booktales Review)

Οι σκέψεις πεθαίνουν πιο δύσκολα από τους ανθρώπους

Το βιβλίο «Στο πίσω κάθισμα» είναι ένα καλοδουλεμένο αστυνομικό μυθιστόρημα με δεμένη πλοκή που διαδραματίζεται στην Αθήνα της κρίσης. Η συγγραφέας μέσα στις σελίδες του, πέρα από την αστυνομική ιστορία που έχει πλέξει, θίγει και κοινωνικά θέματα που ταλανίζουν τους Έλληνες τα τελευταία χρόνια. Χωρίς να ξεφεύγει φυσικά από τον κεντρικό πυρήνα του βιβλίου που είναι το αστυνομικό.

Κεντρικός ήρωας είναι ο αστυνόμος Χάρης Κόκκινος που συστήνεται στο αναγνωστικό κοινό μέσα από το «Στο πίσω κάθισμα». Το πρώτο βιβλίο της Τριλογίας της Αθήνας. Στοιχείο που αναφέρεται στο οπισθόφυλλο του βιβλίου και μας προϊδεάζει ότι θα υπάρξει και συνέχεια.

9789605721152

Όταν ένας διάσημος σκηνοθέτης, ο Άρις Δόξας, βρίσκεται άγρια δολοφονημένος στο υπόγειο του Θεάτρου Πλάκας ο αστυνόμος Χάρης Κόκκινος και οι συνεργάτες του θα κληθούν να διαλευκάνουν την υπόθεση. Μια υπόθεση που θα απασχολήσει ιδιαίτερα την κοινή γνώμη. Παλεύοντας να ανακαλύψουν στοιχεία για τον θάνατο του σκηνοθέτη θα αντιληφθούν ότι πρέπει να αναζητήσουν τα αίτια της στο παρελθόν του Δόξα. Ένα σκοτεινό παρελθόν που θα ξετυλίξει ένα κουβάρι κοινών μυστικών, συγκάλυψης και βίας στην καρδιά της Αθήνας.

Παράλληλα ο αστυνόμος Κόκκινος θα έχει να αντιμετωπίσει και τη σύλληψη του γιου του με κατηγορίες για ασέλγεια ανηλίκου που θα τον αναγκάσουν να κάνει βουτιά στο δικό του οικογενειακό παρελθόν και να έρθει αντιμέτωπος με τα δικά του φαντάσματα. Με τον ίδιο του εαυτό που όπως φαίνεται προσπαθεί να αποφύγει.

Ο χρόνος πιέζει, τα στόματα είναι κλειστά, τα στοιχεία φαντάζουν άπιαστα και τελικά τίποτα δεν είναι απλό για όσους βρέθηκαν στο πίσω κάθισμα. Στην Αθήνα του παρελθόντος αλλά και του σήμερα τα εγκλήματα της διπλανής πόρτας μας κάνουν να κλείνουμε τα μάτια μας, να μη θέλουμε να δούμε την σκληρή αλήθεια, να μη θέλουμε να παραδεχτούμε ότι αυτά συμβαίνουν ακόμα και στις καλύτερες οικογένειες, να μη θέλουμε να βρεθούμε αντιμέτωποι κι εμείς με την οργή τους.

Στην Αθήνα της κρίσης και των νέων δεδομένων που ζούμε πολλά δεν μας αρέσουν αλλά τα προτιμάμε από το τίποτα. Τον τελευταίο καιρό έχουμε μάθει να βλέπουμε έτσι τα πράγματα. Δεν είναι καλοί οι μισθοί αλλά είναι καλύτεροι από το τίποτα. Δεν είναι καλό που τα πάντα υπολειτουργούν αλλά είναι καλύτερο από το τίποτα. Δεν είναι καλό που δεν μιλάει κανείς αλλά είναι καλύτερο από το τίποτα. Δεν είναι καλό που όλα καταρρέουν αλλά είναι καλύτερο από το τίποτα.

Σε μια κοινωνία όπου όλοι είναι ένοχοι κάποιοι θα πληρώσουν το τίμημα.

Η γραφή της Ευτυχίας Γιαννάκη είναι γλαφυρή και σχετικά ήπια παρόλο που καυτηριάζει θέματα της εποχής που διανύουμε και μας αντιπροσωπεύουν λίγο πολύ όλους μας. Μας ταξιδεύει στα σοκάκια της Πλάκας και στις γειτονιές της Δραπετσώνας, στα σκοτεινά σημεία της πόλης όταν δύει ο ήλιος αλλά και στην λαμπρότητα της κατά τη διάρκεια της ημέρας. Η Γιαννάκη δεν αποκαλύπτει εύκολα τα πάντα στους αναγνώστες, κρατάει την αγωνία κορυφωμένη μέχρι την τελευταία στιγμή και αυτό είναι ένα στοιχείο που αναμφίβολα χαρακτηρίζει τα καλά αστυνομικά μυθιστορήματα.

Από τις εκδόσεις ΙΚΑΡΟΣ κυκλοφορεί και το δεύτερο μέρος της Τριλογίας της Αθήνας με τίτλο “Αλκυονίδες μέρες“.

Πηγή: https://booktalesgr.wordpress.com/2017/10/18/στο-πίσω-κάθισμα-ευτυχία-γιαννάκη-review/

Share on facebook
Share on google
Share on twitter
Share on linkedin

Πρόσφατα άρθρα

Κατηγορίες

Facebook

Twitter