Κάποια βράδια ανοίγεις παλιές συνομιλίες που δεν έπρεπε να ανοίξεις. Το ξέρεις πριν πατήσεις πάνω τους…

Έχει λίγα τετραγωνικά και έναν εντελώς παράλογο τρόπο να χωράει περισσότερα απ’ όσα χωρούν συνήθως οι μεγάλοι χώροι…

Η μαμά δεν είναι μόνο αυτή που σε γέννησε. Είναι αυτή που σηκώθηκε τα μεσάνυχτα. Ξανά και ξανά…

Γιατί ο άνθρωπος αντέχει σχεδόν τα πάντα, αν πειστεί ότι πρέπει, ότι δεν γίνεται αλλιώς…

Είσαι δεκαπέντε χρονών και στέκεσαι στον διάδρομο του σχολείου με την τσάντα στον ώμο. Είναι διάλειμμα…

Το βιβλίο στέκεται ακόμη στο κατώφλι σου. Έχει τίτλο, εξώφυλλο, σελίδες, μυρωδιά τυπογραφείου…