«Το “αστυνομικό” χαϊδεύει τις πιο σκοτεινές γωνίες μας»
Μια «καλοκαιρινή» συζήτηση με τη συγγραφέα για τη νέα περιπέτεια του αστυνόμου Χάρη Κόκκινου στο Θάλασσα σώσε με (εκδ. Ίκαρος).
(Εικονογράφηση: Μιχάλης Βαλάσογλου)
Τι υπόθεση καλείται να λύσει ο αστυνόμος Χάρης Κόκκινος;
Με αφορμή τη δολοφονία μιας δικηγόρου σε μια έρημη παραλία κοντά στο Ναύπλιο, έρχεται αντιμέτωπος με μια υπόθεση που τον οδηγεί σε μία από τις πιο σπάνιες υποθέσεις που έχουν καταγραφεί στα εγκληματολογικά χρονικά. Μπορεί κάποιος να ισχυρίζεται ότι σκότωσε από αγάπη; Και αν οι δυο τους συμφωνούν το έγκλημα, πώς γίνεται κάποιος υποχείριο και ποιος είναι ο ηθικός αυτουργός; Οι απαντήσεις που αναζητά δεν κρύβονται μόνο στις αποδείξεις που συλλέγει, αλλά στη δυναμική των σχέσεων, στην εμμονή και στον παραλογισμό αυτής της γωνιάς της Μεσογείου. Όσο εξελίσσεται η ιστορία, ο μεγεθυντικός φακός πέφτει πάνω του, αφού παράλληλα με το έγκλημα έχει να διαχειριστεί και την εξαφάνιση της συντρόφου του.
Καλοκαίρι και έγκλημα. Γιατί οι αναγνώστες αναζητούν ένα καλό μυστήριο ειδικά αυτή την εποχή του χρόνου;
Το ελληνικό καλοκαίρι κρύβει μια παράξενη αντίφαση. Είναι η εποχή που όλα μοιάζουν πιο φωτεινά και πιο ανάλαφρα, και όμως πίσω από αυτή την αίσθηση υπάρχει πάντα μια ανησυχία. Ίσως γι’ αυτό το αστυνομικό μυθιστόρημα ταιριάζει τόσο πολύ στο καλοκαίρι: φέρνει την απαραίτητη σκιά μέσα στη θερινή ραστώνη, τη στιγμή που σταματάμε για λίγο και βρίσκουμε χρόνο να κοιτάξουμε όχι μόνο πίσω μας, αλλά και μέσα μας. Σαν να μας υπενθυμίζει ότι η αγωνία δεν εξαφανίζεται ποτέ, ωστόσο βρίσκεται μέσα σε όσα πιστεύαμε ότι αφήσαμε πίσω αλλά μας περιμένουν να επιστρέψουμε. Ο γρίφος μάς γοητεύει, όμως το μεγαλύτερο μυστήριο παραμένει πάντα ο ίδιος ο εαυτός μας, οι σκοτεινές πλευρές που κανένα καλοκαίρι δεν φωτίζει ολοκληρωτικά. Ο ήλιος μπορεί να χαϊδεύει το δέρμα μας, αλλά το αστυνομικό χαϊδεύει τις πιο σκοτεινές γωνίες εντός μας.
Πώς νιώθετε όταν γράφετε ξανά ένα βιβλίο με αυτόν τον ήρωα;
Δεν αισθάνομαι ότι επιστρέφω στον ίδιο ήρωα, αλλά στην ίδια χώρα που ο Κόκκινος είναι καθρέφτης της. Είναι ένας σταθερός παρατηρητής της τελευταίας δεκαετίας μέσα σε μια κοινωνία που μετασχηματίζεται, όπως και ο ίδιος, όπως όλοι και όλες μας. Ο Κόκκινος είναι ένα ανοιχτό σχήμα που όσο εξελίσσεται από ιστορία σε ιστορία δίνει μια νέα ελευθερία. Κάθε βιβλίο είναι μια δοκιμασία, όχι μόνο για εκείνον αλλά και για μένα. Το μέλλον βέβαια ανήκει στην έκπληξη, οπότε δεν αποκλείω να δούμε νέες ιστορίες χωρίς αυτόν. Ή μάλλον είμαι σίγουρη ότι θα δούμε ιστορίες χωρίς αυτόν.
Πηγή: https://www.kathimerini.gr/k/k-magazine/564350749/14-nea-astynomika-gia-tis-kalokairines-diakopes/