Κάτω από την ξύλινη σκεπή, χωρίς να παρεμβάλλεται μεταξύ τους σεντόνι, μπλούζα, ελάχιστη σκόνη ή οτιδήποτε άλλο μπορεί να χωρίσει δύο σώματα, άκουσε το στομάχι της που έκανε έναν δυνατό θόρυβο, κάτι περισσότερο από γουργουρητό, κάτι λιγότερο από βρυχηθμό, μια φασαρία που κάτω από κανονικές συνθήκες δε θα τον ξυπνούσε, αλλά τώρα τον είχε ξυπνήσει …
Όταν αποφασίσαμε να χωρίσουμε δεν σκεφτήκαμε ότι ένας από τους δύο θα έπρεπε να εγκαταλείψει το κοινό μας σπίτι. Ένα διαμέρισμα που το βρήκαμε και το διακοσμήσαμε μαζί. Καμία μονομερής ενέργεια, καμία παρέμβαση δεν είχε γίνει τα τρία χρόνια που ήμαστε μαζί. Τίποτα δεν αγοράστηκε χωρίς συναίνεση, κανένα αντικείμενο δεν τοποθετήθηκε χωρίς τη συγκατάθεση των δύο …
Τώρα δεν τον ένοιαζε πια. Εκείνη κατέβηκε από το αμάξι κλείνοντας την πόρτα με δύναμη. Ο κενός χώρος, η άδεια θέση του συνοδηγού έτρεχε δίπλα του. Κάθε τόσο άπλωνε το χέρι του στο κάθισμά της. Ήταν ακόμη ζεστό ή έτσι νόμιζε. Ήταν ζεστό και άδειο. Χειρότερα ακόμη και από το αν ήταν παγωμένο και άδειο, …
Από τη μέρα που μαθεύτηκε στους φίλους και στη γειτονιά ότι διορίστηκα στο δημόσιο άρχισαν να με βλέπουν με άλλο μάτι. Όχι γιατί άλλαξε κάτι στη δικιά μου συμπεριφορά, αλλά γιατί υπέθεσαν ότι είχα κάποια άκρη, κάποιον ανομολόγητο σύνδεσμο με την εξουσία που με βόλεψε και μάλιστα σε τόσο δύσκολους καιρούς που κανένας δε διορίζεται …
Το απόγευμα που βομβαρδίστηκε το χωριό τους και σκοτώθηκε ο πατέρας της και η μητέρα της βιάστηκε από δύο στρατιώτες που βρωμούσαν σαν αγριογούρουνα που τα είχαν σφάξει δέκα μέρες νωρίτερα και τα είχαν αφήσει να σαπίζουν κάτω από τον ήλιο, η Χεμού ήπιε την τελευταία πορτοκαλάδα που υπήρχε στο ντουλάπι και μάζεψε τα πράγματά …
Απέναντί τους ζούσε μια τέλεια οικογένεια. Τα μέλη της ήταν αγαπημένα και κανείς δεν καταπίεζε κανέναν. Τα παιδιά μεγάλωναν ελεύθερα, επέλεγαν αυτά με τα οποία ήθελαν να ασχοληθούν, δίχως πιέσεις και οι γονείς ζούσαν αρμονικά επιτρέποντας ο ένας στον άλλον μικρές παρασπονδίες που τόνωναν τη σχέση τους. Κανείς δεν είχε νεύρα με κανέναν και κανείς δεν …
Οι συγγραφείς είναι παράξενοι, αυτό είναι γνωστό. Ποιός κάθεται να μηρυκάζει τις λέξεις αν δεν έχει κάποιου είδους λόξα; Φαντάσου τριάντα συγγραφείς μαζεμένους σ’ ένα σπίτι, στριμωγμένους σε λίγα τετραγωνικά και το πράγμα γίνεται χειρότερο. Πρόσθεσέ τους και μερικά χρονάκια, πες ότι είναι όλοι πάνω από ογδόντα ετών και σέρνουν τα πόδια τους. Μιλάμε για εφιάλτη. Μπορεί να …
Στο ξενοδοχείο Ντριμ, στο κέντρο της πόλης, διαμένουν πολλοί ευκατάστατοι ξένοι που επισκέπτονται τη χώρα για λίγες μέρες, μέχρι να τακτοποιήσουν τα παράνομα χαρτιά τους με τα οποία θα συστηθούν στους παραδείσους του Βορρά. Οι συναντήσεις με τους γραφειοκράτες του υποκόσμου γίνονται στο λόμπι, απέναντι από το μικρό μπαρ που σερβίρει κυρίως νοθευμένο αλκοόλ και γαλλικό καφέ μέτριας ποιότητας. …
Ένας σκηνοθέτης βρίσκεται άγρια δολοφονημένος στο υπόγειο του Θεάτρου Πλάκας. Ο Αστυνόμος Χάρης Κόκκινος και οι συνεργάτες του θα κληθούν να διαλευκάνουν μια υπόθεση που αναμένεται να απασχολήσει έντονα την κοινή γνώμη. Σύντομα θα αντιληφθούν ότι θα χρειαστεί να αναζητήσουν τα αίτια της δολοφονίας στο σκοτεινό παρελθόν του σκηνοθέτη, ξετυλίγοντας ένα κουβάρι κοινών μυστικών, συγκάλυψης …
Ξύπνησα το πρωί. Βγήκα από το σπίτι. Έκανα δυο βήματα. Σκόνταψα σε μια πέτρα, έπεσα και χτύπησα. Αυτό ήταν… Τι σου είναι η ζωή; -* Διατηρητέο κτίριο που κατέρρευσε στη γωνία των οδών Κριεζή και Τομπάζη, στην Αθήνα. Τα χαλάσματα έχουν καλύψει το στενό της Τομπάζη και το ήμισυ του παρακείμενου οικοπέδου που χρησιμοποιείται ως …