Άρθρα και μικρές ιστορίες

Ένας φόνος σε τρίτο πρόσωπο

Η συνέλευση της πολυκατοικίας ξεκινούσε στις οκτώ το απόγευμα. Κανείς δεν ήταν διατεθειμένος να παραχωρήσει το σαλόνι του για τον καβγά που επρόκειτο να επακολουθήσει. Έτσι, όλοι φόρεσαν τις ευγενικές μάσκες τους και κατέβηκαν στο ισόγειο, ακριβώς μπροστά από την είσοδο του ασανσέρ. Είχε πλακώσει κρύο και ο λέβητας παρέμενε ανενεργός για δεύτερη συνεχή χρονιά, …

Ένας φόνος σε τρίτο πρόσωπο Διαβάστε Περισσότερα »

Άλλο το μάτι του ψαριού κι άλλο της κουκουβάγιας

Ο Μάριος δεν γέμιζε το μάτι σε κανέναν μας. Δηλαδή δεν μας γέμιζε το μάτι γενικά. Ήταν κοντός και άσχημος, αλλά ακόμη και η ασχήμια του δεν είχε κάτι ιδιαίτερο. Όλα τα χρόνια καθόταν μόνος του στο τελευταίο ή στο προτελευταίο θρανίο, δεν μιλούσε σχεδόν ποτέ, ήταν αυτό που λέμε κάπως βλαμμένος ή τουλάχιστον συμπεριφερόταν σαν …

Άλλο το μάτι του ψαριού κι άλλο της κουκουβάγιας Διαβάστε Περισσότερα »

Παίζοντας τη ζωή στα δάχτυλα

Ο γιατρός χώθηκε ανάμεσα στα πόδια της και το σώμα της άνοιξε σαν τριαντάφυλλο. Ο μικρός γεννήθηκε Ιανουάριο και όταν τον αγκάλιασε για πρώτη φορά ένιωσε το σώμα του ξένο. Της είπαν ότι θα τον συνηθίσει και ότι κάποτε όλα συνηθίζονται. Η ίδια θα προτιμούσε να τον ξεφορτωθεί μερικούς μήνες νωρίτερα προσγειώνοντάς τον σε μικρά κομμάτια σε κάποια μεταλλική λεκάνη. …

Παίζοντας τη ζωή στα δάχτυλα Διαβάστε Περισσότερα »

Οι μολυσματικές ιδέες

Πάντοτε ένιωθα μια έντονη ερωτική έλξη για την τερατώδη πνευματικότητα και τον ωμό κυνισμό. Αν δε αυτά συνδέονταν με χιούμορ, δεν υπήρχε περίπτωση να αντισταθώ. Έπεφτα με τα μούτρα στο υποκείμενο του ενδιαφέροντος και άρχιζε το ωραίο πλιάτσικο αρπάζοντας ολόκληρους διαλόγους για να τους κάνω άρθρα που καταναλώνονταν με μανία από ανυποψίαστους μικροαστούς σε περιοδικά ευρείας …

Οι μολυσματικές ιδέες Διαβάστε Περισσότερα »

Το τραύμα και η πτώση

Τη στιγμή που έκοψα το χέρι μου με το μαχαίρι ενεργοποιήθηκαν τα ζωώδη αντανακλαστικά της επιβίωσης. Το τραύμα ήταν βαθύ και το αίμα άρχισε να ξεπηδά με ορμή προς όλες τις κατευθύνσεις. Σε δευτερόλεπτα είχε σχηματιστεί μια κόκκινη λίμνη στο λευκό γραφείο μου κι εγώ πετάχτηκα πάνω κι άρχισα να ουρλιάζω, να σπρώχνω, να καλώ …

Το τραύμα και η πτώση Διαβάστε Περισσότερα »

Το λουρί και ο κισσός

Υπήρχε ένα μπαρ στα Εξάρχεια, σε ένα νεοκλασικό στην Ερεσού, που τη δεκαετία του ογδόντα είχε γνωρίσει δόξες και φοβερά πάρτυ. Τριάντα χρόνια μετά παρήκμασε επαρκώς και ο ιδιοκτήτης γερασμένος πλέον, εξακολουθούσε να απλώνει πούδρα και μάσκαρα γύρω από τα μάτια του, χωρίς όμως να καταφέρνει να κρύψει την κόπωση της ηλικίας και το βάρος στα χέρια του που εξακολουθούσαν να …

Το λουρί και ο κισσός Διαβάστε Περισσότερα »

Το αγόρι στο δέντρο

Όταν βρεθήκαμε στο χωριό μας είπαν ότι το αγόρι ήταν σκαρφαλωμένο στο δέντρο ήδη δέκα ώρες και ότι δεν είχαν σκεφτεί να μας καλέσουν νωρίτερα. Οι χωριανοί είχαν προσπαθήσει με το καλό και με το άγριο να το κατεβάσουν, αλλά το αγόρι παρέμενε σκαρφαλωμένο στο ψηλότερο κλαδί του αιωνόβιου πλατάνου που σκέπαζε την κεντρική πλατεία …

Το αγόρι στο δέντρο Διαβάστε Περισσότερα »

Το ταξί και ο κύκλος

Όλα ξεκίνησαν με την κρίση. Στεκόμουν στην ίδια στάση και περίμενα να έρθει το ίδιο τρόλεϊ όπως κάθε πρωί και το τρόλεϊ καθυστερούσε όπως κάθε πρωί. Τα αποθέματα υπομονής μου εξαντλήθηκαν όπως κάθε πρωί και όλοι στη στάση αναθεμάτιζαν την τύχη τους όπως κάθε πρωί. Φτάνει όμως μια στιγμή που η επανάληψη γίνεται θηλιά στο λαιμό …

Το ταξί και ο κύκλος Διαβάστε Περισσότερα »

O χαμένος διαγωνισμός

Παρακολουθούσε ιδιαίτερα μαθήματα πιάνου ήδη οκτώ χρόνια όταν συνέβη το περιστατικό. Δηλαδή δεν το λες ακριβώς περιστατικό, γιατί οποιοσδήποτε άλλος στη θέση της θα είχε ξεχάσει το συμβάν μετά από είκοσι χρόνια. Εκείνη όμως δεν το ξέχασε ποτέ. Ένας Ελβετός καθηγητής πιάνου ερχόταν κάθε Αύγουστο στο νησί και παρέδιδε ιδιαίτερα μαθήματα σε ταλαντούχους μικρούς πιανίστες …

O χαμένος διαγωνισμός Διαβάστε Περισσότερα »

Το παιδί και το όπλο

Ήταν η εποχή που είχε αρχίσει το κυνήγι. Φορτωθήκαμε μικροί και μεγάλοι σε ένα παλιό στρατιωτικό τζιπ που είχαμε ειδικά γι’ αυτό το σκοπό. Φορούσαμε στολές παραλλαγής, στρατιωτικά τζάκετ, μαύρα άρβυλα και πράσινα καπέλα τζόκεϊ. Τα παιδιά φορούσαν σκούρες φόρμες και αθλητικά παπούτσια. Μία ώρα διαδρομή ήταν αρκετή για να βρεθούμε κοντά στα ανυποψίαστα αγριογούρουνα. …

Το παιδί και το όπλο Διαβάστε Περισσότερα »