Άρθρα και μικρές ιστορίες

Σφαίρες το καλοκαίρι: μια ιστορία για τη LIFO

  Σφαίρες το καλοκαίρι, Ευτυχία Γιαννάκη Το αμάξι έβραζε κάτω από τον ήλιο και το αμάξι ήταν κλειδωμένο με τα παράθυρα κλειστά. Δεν θα έκανε πάνω από δύο λεπτά, αλλιώς θα είχε αφήσει κάποιο παράθυρο ανοιχτό. Ο ιδρώτας έτρεχε στην πλάτη μου και τα μαλλιά μου είχαν κολλήσει στο μέτωπό μου. Καθόμουν στο πίσω κάθισμα και …

Σφαίρες το καλοκαίρι: μια ιστορία για τη LIFO Διαβάστε Περισσότερα »

Το κορίτσι που κάπνιζε σύννεφα

Καθόταν στην άκρη του πάρκου σ’ ένα σπασμένο παγκάκι και κάπνιζε κοιτάζοντας μονίμως προς τον ουρανό. Γι’ αυτό την βγάλαμε το κορίτσι που κάπνιζε σύννεφα. Δεν έφευγε ποτέ από το παγκάκι. Όποια ώρα κι αν περνούσαμε την βλέπαμε στην ίδια στάση, με το τσιγάρο να κρέμεται στα δάχτυλά της λίγο πριν να καρφωθεί στα ξερά …

Το κορίτσι που κάπνιζε σύννεφα Διαβάστε Περισσότερα »

Ο λίγος

Όταν τον πήραν στην δουλειά τον κοίταζαν όλοι με μισό μάτι. Λαμπρές σπουδές, νέος, ωραίος, με μια σπιρτάδα στο μάτι που παρόπλιζε τους αντιπάλους του. Το σύστημα τον πήγαινε και αυτός πήγαινε το σύστημα. Ήταν ζήτημα χρόνου να ανέβει στην πυραμίδα και να γίνει διοικητικό στέλεχος της εταιρίας. Τα χαμόγελα πάγωσαν όταν κάθισε πίσω από …

Ο λίγος Διαβάστε Περισσότερα »

Το στραβόλεξο

Κάθε μεσημέρι όταν τέλειωνε με τις δουλειές της καθόταν να λύσει το σταυρόλεξό της. Μετά έγραφε μια ιστορία με τις λέξεις που είχε βρει. Μέχρι το απόγευμα η ιστορία ήταν έτοιμη. Την έβαζε σε ένα ντοσιέ όπου είχε όλες τις ιστορίες που είχαν γεννηθεί από τα σταυρόλεξα και δεν τις ξαναδιάβαζε ποτέ, ούτε τις έδειχνε …

Το στραβόλεξο Διαβάστε Περισσότερα »

Το διάβασμα μπορεί να σε τρελάνει

Είχα ένα προαίσθημα ότι θα τον συναντούσα εκείνο το πρωί. Όχι δηλαδή προαίσθημα αφού δεν υπάρχει τέτοιο πράγμα, αλλά μια σκέψη που την έκανα μόνος μου, χωρίς να ξέρει τίποτα αυτός. Αυτή τη σκέψη η θεία την έλεγε προαίσθημα. Η ίδια θεία υποστήριζε ότι ο τύπος που προαισθανόμουν ότι θα συναντούσα στο καφενείο τρελάθηκε από …

Το διάβασμα μπορεί να σε τρελάνει Διαβάστε Περισσότερα »

Ο μέρμηγκας – ένας μονόλογος στην κουζίνα

Όταν είσαι ένα εκατοστό δεν χρειάζεσαι πολλά για να ζήσεις. Δεν χρειάζεται να τρως φρέσκο μπρόκολο και να πίνεις χυμούς με βιταμίνη C. Δεν χρειάζεται να παίρνεις ιχνοστοιχεία, ασβέστιο και να ασχολείσαι με τις τροφές που θα σου δώσουν ευεξία.  Όχι, όταν είσαι ένα εκατοστό δεν χρειάζεται να χάνεις χρόνο προσέχοντας τη διατροφή σου. Όταν …

Ο μέρμηγκας – ένας μονόλογος στην κουζίνα Διαβάστε Περισσότερα »

Ήταν ξαφνικό;

Της φάνηκε ότι κάτι δεν πήγαινε καλά. Στην αρχή της φάνηκε, μετά ήταν σίγουρη. Δεν είπε τίποτα, μόνο συνέχισε με τις καθημερινές δουλειές στο σπίτι. Είχε περάσει καιρός που δεν έβγαινε πια. Προτιμούσε να παραγγέλνει ό,τι χρειαζόταν κι ευτυχώς υπήρχε πάντα κάποιος πρόθυμος να της κουβαλάει όσα χρειαζόταν. Συνέχισε λοιπόν να κάνει τις δουλειές της, …

Ήταν ξαφνικό; Διαβάστε Περισσότερα »

Η μουσική των κουφών

Πιθανόν να ήταν ιδέα των γονιών μου, δεν ξέρω πως βρέθηκα σ’ αυτό το σπίτι, θέλω να πω πως είναι ένα σπίτι που δεν μου αρέσει και τόσο, εντάξει δεν είναι και ό,τι χειρότερο, αλλά το πρωί σηκώθηκα με αυτή την αίσθηση, ότι δεν ξέρω καθόλου γιατί απ’ όλα τα σπίτια του κόσμου, επέλεξα να …

Η μουσική των κουφών Διαβάστε Περισσότερα »

Κολλώδης μοναξιά

Πρώτη μέρα στο σχολείο. Δεν έχω αδέρφια, δεν έχω σκύλο, δεν έχω γάτα. Έχω δυο γονείς που ζούνε χώρια. Ζω πότε με τον έναν πότε με τον άλλον. Το θέμα μας δεν είναι τώρα αυτό. Το θέμα είναι ότι είναι η πρώτη μέρα στο σχολείο. Κι έχω ξαγρυπνήσει και δε θυμάμαι ούτε το όνομά μου. …

Κολλώδης μοναξιά Διαβάστε Περισσότερα »

Ο έρωτας στο μαύρο κουτί

Κάτω από την ξύλινη σκεπή, χωρίς να παρεμβάλλεται μεταξύ τους σεντόνι, μπλούζα, ελάχιστη σκόνη ή οτιδήποτε άλλο μπορεί να χωρίσει δύο σώματα, άκουσε το στομάχι της που έκανε έναν δυνατό θόρυβο, κάτι περισσότερο από γουργουρητό, κάτι λιγότερο από βρυχηθμό, μια φασαρία που κάτω από κανονικές συνθήκες δε θα τον ξυπνούσε, αλλά τώρα τον είχε ξυπνήσει …

Ο έρωτας στο μαύρο κουτί Διαβάστε Περισσότερα »