Κάθε μεσημέρι όταν τέλειωνε με τις δουλειές της καθόταν να λύσει το σταυρόλεξό της. Μετά έγραφε μια ιστορία με τις λέξεις που είχε βρει. Μέχρι το απόγευμα η ιστορία ήταν έτοιμη. Την έβαζε σε ένα ντοσιέ όπου είχε όλες τις ιστορίες που είχαν γεννηθεί από τα σταυρόλεξα και δεν τις ξαναδιάβαζε ποτέ, ούτε τις έδειχνε …
Είχα ένα προαίσθημα ότι θα τον συναντούσα εκείνο το πρωί. Όχι δηλαδή προαίσθημα αφού δεν υπάρχει τέτοιο πράγμα, αλλά μια σκέψη που την έκανα μόνος μου, χωρίς να ξέρει τίποτα αυτός. Αυτή τη σκέψη η θεία την έλεγε προαίσθημα. Η ίδια θεία υποστήριζε ότι ο τύπος που προαισθανόμουν ότι θα συναντούσα στο καφενείο τρελάθηκε από …
Όταν είσαι ένα εκατοστό δεν χρειάζεσαι πολλά για να ζήσεις. Δεν χρειάζεται να τρως φρέσκο μπρόκολο και να πίνεις χυμούς με βιταμίνη C. Δεν χρειάζεται να παίρνεις ιχνοστοιχεία, ασβέστιο και να ασχολείσαι με τις τροφές που θα σου δώσουν ευεξία. Όχι, όταν είσαι ένα εκατοστό δεν χρειάζεται να χάνεις χρόνο προσέχοντας τη διατροφή σου. Όταν …
Ο μέρμηγκας – ένας μονόλογος στην κουζίνα Διαβάστε Περισσότερα »
Της φάνηκε ότι κάτι δεν πήγαινε καλά. Στην αρχή της φάνηκε, μετά ήταν σίγουρη. Δεν είπε τίποτα, μόνο συνέχισε με τις καθημερινές δουλειές στο σπίτι. Είχε περάσει καιρός που δεν έβγαινε πια. Προτιμούσε να παραγγέλνει ό,τι χρειαζόταν κι ευτυχώς υπήρχε πάντα κάποιος πρόθυμος να της κουβαλάει όσα χρειαζόταν. Συνέχισε λοιπόν να κάνει τις δουλειές της, …
Πιθανόν να ήταν ιδέα των γονιών μου, δεν ξέρω πως βρέθηκα σ’ αυτό το σπίτι, θέλω να πω πως είναι ένα σπίτι που δεν μου αρέσει και τόσο, εντάξει δεν είναι και ό,τι χειρότερο, αλλά το πρωί σηκώθηκα με αυτή την αίσθηση, ότι δεν ξέρω καθόλου γιατί απ’ όλα τα σπίτια του κόσμου, επέλεξα να …
Πρώτη μέρα στο σχολείο. Δεν έχω αδέρφια, δεν έχω σκύλο, δεν έχω γάτα. Έχω δυο γονείς που ζούνε χώρια. Ζω πότε με τον έναν πότε με τον άλλον. Το θέμα μας δεν είναι τώρα αυτό. Το θέμα είναι ότι είναι η πρώτη μέρα στο σχολείο. Κι έχω ξαγρυπνήσει και δε θυμάμαι ούτε το όνομά μου. …
Κάτω από την ξύλινη σκεπή, χωρίς να παρεμβάλλεται μεταξύ τους σεντόνι, μπλούζα, ελάχιστη σκόνη ή οτιδήποτε άλλο μπορεί να χωρίσει δύο σώματα, άκουσε το στομάχι της που έκανε έναν δυνατό θόρυβο, κάτι περισσότερο από γουργουρητό, κάτι λιγότερο από βρυχηθμό, μια φασαρία που κάτω από κανονικές συνθήκες δε θα τον ξυπνούσε, αλλά τώρα τον είχε ξυπνήσει …
Όταν αποφασίσαμε να χωρίσουμε δεν σκεφτήκαμε ότι ένας από τους δύο θα έπρεπε να εγκαταλείψει το κοινό μας σπίτι. Ένα διαμέρισμα που το βρήκαμε και το διακοσμήσαμε μαζί. Καμία μονομερής ενέργεια, καμία παρέμβαση δεν είχε γίνει τα τρία χρόνια που ήμαστε μαζί. Τίποτα δεν αγοράστηκε χωρίς συναίνεση, κανένα αντικείμενο δεν τοποθετήθηκε χωρίς τη συγκατάθεση των δύο …
Τώρα δεν τον ένοιαζε πια. Εκείνη κατέβηκε από το αμάξι κλείνοντας την πόρτα με δύναμη. Ο κενός χώρος, η άδεια θέση του συνοδηγού έτρεχε δίπλα του. Κάθε τόσο άπλωνε το χέρι του στο κάθισμά της. Ήταν ακόμη ζεστό ή έτσι νόμιζε. Ήταν ζεστό και άδειο. Χειρότερα ακόμη και από το αν ήταν παγωμένο και άδειο, …
Από τη μέρα που μαθεύτηκε στους φίλους και στη γειτονιά ότι διορίστηκα στο δημόσιο άρχισαν να με βλέπουν με άλλο μάτι. Όχι γιατί άλλαξε κάτι στη δικιά μου συμπεριφορά, αλλά γιατί υπέθεσαν ότι είχα κάποια άκρη, κάποιον ανομολόγητο σύνδεσμο με την εξουσία που με βόλεψε και μάλιστα σε τόσο δύσκολους καιρούς που κανένας δε διορίζεται …